• 1. Οι παντόφλες και το κάστανο τού αγίου Παϊσίου

• 2. Τι ιερό υπάρχει σε τέτοια αντικείμενα;

• 3. Παραδείγματα από την Αγία Γραφή προς Προτεστάντες

• 4. Γιατί οι Προτεστάντες έχουν τόση αντίθεση στην ύλη;

• 5. Ένα γνωστό παιδικό πείραμα προς τους Αθεϊστές

• 6. Ενδεικτικές υπεραξίες ευτελών αντικειμένων

1. Οι παντόφλες και το κάστανο

Τον Μάρτιο του 2015, ένας ιερέας στην Κύπρο έθεσε σε λαϊκό προσκύνημα ένα ζευγάρι πλαστικές παντόφλες που ισχυρίστηκε ότι φορούσε ο Άγιος Παΐσιος και τις είχε ως οικογενειακό κειμήλιο. Η είδηση έγινε γρήγορα viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας πληθώρα αρνητικών και σαρκαστικών σχολίων. Οι επικριτές θεώρησαν την προσπάθεια αυτή ως εμπορευματοποίηση της πίστης και προσβολή της μνήμης του Αγίου, ενώ η εικόνα των πλαστικών παντοφλών οδήγησε σε έντονο χλευασμό.

Τον Ιούλιο του 2017, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο Αγρίνιο, κατά τη διάρκεια αγρυπνίας προς τιμήν του Αγίου Παϊσίου, τέθηκε σε προσκύνημα, μεταξύ άλλων αντικειμένων, ένα βρασμένο κάστανο. Σύμφωνα με την εξήγηση των υπευθύνων του ναού, το κάστανο προερχόταν από τα δέντρα της καλύβας του Γέροντα στο Άγιο Όρος και το είχε βράσει ο ίδιος. Το περιστατικό αυτό αναζωπύρωσε τα σαρκαστικά σχόλια και τις αντιδράσεις από τους σκεπτικιστές, οι οποίοι έκαναν λόγο για "ειδωλολατρία" και "οπισθοδρόμηση".

Οι Ορθόδοξοι, γενικά, διχάστηκαν. Ενώ κάποιοι θεώρησαν τα αντικείμενα ως ευλογίες (όπως αναφέρεται στις Γραφές για αντικείμενα που άγγιζαν οι Άγιοι), πολλοί άλλοι (συμπεριλαμβανομένων μελών του κλήρου) τα αντιμετώπισαν με σκεπτικισμό και ενόχληση, λέγοντας ότι τέτοια περιστατικά δίνουν λαβή για αρνητικά σχόλια και χλευασμό από τους άθεους και τα μέσα ενημέρωσης, εστιάζοντας σε δευτερεύοντα ζητήματα αντί στην ουσία της πίστης και των διδαχών του Αγίου.

Οι άθεοι και οι σκεπτικιστές εκμεταλλεύτηκαν αυτά τα περιστατικά για να ασκήσουν κριτική σε αυτό που θεωρούν ως ακραίες εκδηλώσεις λατρείας και δεισιδαιμονίας, χρησιμοποιώντας τα ως παραδείγματα για να αναδείξουν τις αντιφάσεις ή τις υπερβολές ορισμένων θρησκευτικών πρακτικών.

Κατά καιρούς βλέπω ακόμα σε διάφορες αναρτήσεις στο διαδίκτυο, ειρωνείες για τις "παντόφλες και το κάστανο" τού αγίου Παϊσίου από απίστους, όπως είδα και εχθές, (Ιανουάριο 2026), πάνω από 10 χρόνια μετά από το περιστατικό με τις παντόφλες, να γίνεται ακόμα αντικείμενο εκμετάλλευσης από αθεϊστή, με κοροϊδευτικές αναρτήσεις.

Σκέφθηκα λοιπόν, να γράψω μερικά πράγματα για το θέμα αυτό, ως απάντηση σε Αθεϊστές και Προτεστάντες, ως πρώην αμφισβητίας τέτοιων πρακτικών, πρώην Προτεστάντης.

2. Τι ιερό υπάρχει σε τέτοια αντικείμενα;

Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να ερωτηθεί όποιος κοροϊδεύει τέτοιες πρακτικές, είναι: "Γνωρίζεις τι ακριβώς θεωρούμε ιερό σε ένα τέτοιο αντικείμενο;"

Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί που κοροϊδεύουν, (ανεξαρτήτως αντικειμένου, είτε φαίνεται αστείο σαν τις παντόφλες και το κάστανο, είτε κάτι λιγότερο αστείο  γι' αυτούς), νομίζουν ότι αυτό που προσκυνάται, είναι ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ! Νομίζουν δηλαδή ότι επειδή οι παντόφλες και το κάστανο βγήκαν για "προσκύνημα", προσκυνάμε αυτά καθεαυτά τα αντικείμενα!

Και εδώ είναι το μεγάλο τους λάθος!

Αν πράγματι προσκυνούσαμε αυτά καθεαυτά τα αντικείμενα, θα ήταν όντως κάτι αστείο, έως και ειδωλολατρικό. Όμως αυτό δεν ισχύει.

Αυτό που προσκυνάμε σε αντικείμενα αγίων, (και σε κάθε προσκυνητό υλικό αντικείμενο), δεν είναι η ύλη του, αλλά η ΧΑΡΗ του. Δηλαδή η δύναμη τού Αγίου Πνεύματος που βρίσκεται σε ένα τέτοιο αντικείμενο, που υπήρξε χρηστικό αντικείμενο ενός αγίου!

Για να είναι κάτι "είδωλο", πρέπει αυτό να αποτελεί "απεικόνιση θεού". Αυτός είναι ο ορισμός τού ειδώλου, όπως ορίζεται από την ίδια την Αγία Γραφή.

Και για να είναι μία προσκύνηση "ειδωλολατρική", πρέπει να προσκυνάται ένα αντικείμενο, αυτό καθεαυτό ως "θεός", και όχι να τιμάται, ως ΦΟΡΕΑΣ τής Θείας Χάριτος τού Θεού!

Όταν όμως αυτό που τιμάται, τιμάται ως φορέας τής Χάριτος τού Θεού, τότε ΔΕΝ ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ. Και αυτό που τελικά λατρεύεται, είναι το Άγιο Πνεύμα, το Οποίο όποτε θέλει και όπου θέλει, θέτει τη Χάρη Του. Ακόμα και αν τη θέσει σε απλά καθημερινά χρηστικά αντικείμενα!

Δεν είναι ούτε οι παντόφλες, ούτε το κάστανο. Θα μπορούσε να είναι μπλούζα, κασκόλ, ράσο, ρολόι ή ποτήρι.

Ρολόι ή ποτήρι ε; Για σκεφθείτε! Σε ένα σωρό μουσεία σε όλο τον κόσμο, εκτίθενται απλά ποτήρια διασήμων προσώπων. Όμως κανείς δεν κοροϊδεύει, ούτε το θεωρεί "εκμετάλλευση" τών επισκεπτών. Και σε ένα σωρό δημοπρασίες σε όλο τον κόσμο, απλά ευτελή αντικείμενα καθημερινής χρήσεως διασήμων προσώπων, πωλούνται σε τιμές αστρονομικές! Δεν είδα όμως κανέναν Αθεϊστή ή Προτεστάντη να τα κοροϊδεύει!

Και αν χρηστικά αντικείμενα ευτελούς αξίας διασήμων ανθρώπων, εκτίθενται σε Μουσεία και ο κόσμος πληρώνει για να δει ΑΥΤΑ ΚΑΘΕΑΥΤΑ τα ευτελή αυτά αντικείμενα, (αλλά κανείς δεν κοροϊδεύει και δεν λέει ότι είναι αντικείμενα εκμετάλλευσης), και αν ευτελή αντικείμενα διασήμων πωλούνται πανάκριβα σε δημοπρασίες (και κανείς δεν κοροϊδεύει), γιατί κοροϊδεύει για την έκθεση τών ευτελών χρηστικών αντικειμένων ενός ΑΓΙΟΥ, ενός ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΦΟΡΕΑ τής Χάριτος τού Θεού;

Αν τα αντικείμενα αυτά λαμβάνουν την αξία τους από την προσωπικότητα που τα είχε, σε τι δηλαδή είναι κατώτερος ένας ΑΓΙΟΣ, που ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΣΕ και βοήθησε χιλιάδες ανθρώπους στην επίγεια ζωή του, και εξακολουθεί να βοηθάει ακόμα και μετά την κοίμησή του αμέτρητους ανθρώπους; Και μάλιστα όταν τα αντικείμενά του, προσκυνούνται χωρίς εισιτήριο, όπως γίνεται στα Μουσεία, για αντικείμενα ανθρώπων χωρίς καμία Ιερότητα παρά μόνο διασημότητα;

Πολύ δε περισσότερο όταν τα χρηστικά αντικείμενα ενός Αγίου, ΔΕΝ προσκυνούνται αυτά καθεαυτά ως αντικείμενα, ούτε για τον ίδιο τον Άγιο, αλλά για τη Χάρη τού Αγίου Πνεύματος την Οποία φέρουν;

Και καλά οι Αθεϊστές, που δεν αναγνωρίζουν ούτε τη Χάρη, ούτε τον Άγιο, ως Άγιο. (Αν και θα έπρεπε και αυτοί να σεβαστούν αυτούς που τα αναγνωρίζουν αυτά, και να καταλάβουν τον λόγο τέτοιων προσκυνημάτων, αντί να κοροϊδεύουν όσα δεν κατανοούν). Οι Προτεστάντες όμως, τι δικαιολογία έχουν, που υποτίθεται ότι εκτιμούν την αγιότητα, και το Πνεύμα το Άγιο;

3. Παραδείγματα από την Αγία Γραφή προς Προτεστάντες

Ειδικά για τους Προτεστάντες, έχουμε μιλήσει σε άλλα σχετικά άρθρα, για τέτοια θέματα. Γι' αυτό εδώ θα περιορισθώ σε ελάχιστες υπενθυμήσεις, προς ντροπή τους.

Δεν διαβάσατε στην Αγία Γραφή, πώς τα ρούχα τού Κυρίου Ιησού Χριστού ήταν φορείς τής δυνάμεως τής Χάριτος τού Θεού; Θυμηθείτε λίγο το εξής περιστατικό:

"Και ενώ πορευόταν (ο Χριστός), τα πλήθη τον συμπίεζαν. Και μια γυναίκα, που για δώδεκα χρόνια είχε αιμορραγία, η οποία δαπάνησε σε γιατρούς ολόκληρη την περιουσία της, δεν μπόρεσε να θεραπευθεί από κανέναν, καθώς πλησίασε από πίσω, άγγιξε την άκρη τού ρούχου του· κι αμέσως σταμάτησε η αιμορραγία της. Και ο Ιησούς είπε: Ποιος με άγγιξε; Και ενώ όλοι αρνούνταν, είπε ο Πέτρος, και εκείνοι που ήσαν μαζί του: Κύριε, τα πλήθη σε συμπιέζουν, και σε συνθλίβουν, και λες: Ποιος με άγγιξε; Και ο Ιησούς είπε: Κάποιος με άγγιξε· επειδή, εγώ κατάλαβα ότι δύναμη βγήκε από μένα." (Λουκάς 8: 42-46).

Δεν άγγιξε καν τον Χριστό η γυναίκα αυτή, και θεραπεύθηκε. Άγγιξε "την άκρη τού ρούχου" τού Χριστού, "βγήκε δύναμη" από τον Χριστό!

Ποια δύναμη λέτε να ήταν αυτή που βγήκε ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΥΧΟ τού Χριστού, αν όχι η Χάρη τού Αγίου Πνεύματος; Και λέτε, αν είχε αγγίξει τα σανδάλια Του, να μη θεραπευόταν; Ήταν ανώτερο το ρούχο τού Χριστού από τα σανδάλια Του;

Η Χάρις ξεχείλιζε από τον Χριστό, προς κάθε αντικείμενο που τον περιέβαλλε και τον άγγιζε!

Τι είναι λοιπόν το σημαντικό εδώ; Το είδος τού αντικειμένου, ή η Χάρις τού Ιερού προσώπου κύριοι Προτεστάντες, εσείς που κοροϊδεύετε για τις "παντόφλες" και το "κάστανο"; Εμείς είμαστε "ειδωλολάτρες", ενώ ο Χριστός και οι μαθητές Του που τα πίστευαν αυτά τα ίδια, και τα έγραψαν στην Αγία Γραφή, δεν ήταν;

Μα, (θα μού πείτε), "αυτός ήταν ο Ίδιος ο Χριστός!" Είσαστε σίγουροι ότι αυτό συνέβαινε μόνο με τον Χριστό; Πλανάστε μη γνωρίζοντες τις Γραφές!

Η αγία Γραφή μας αναφέρει σαφώς παραδείγματα τιμής τέτοιων αντικειμένων, τα οποία ήταν φορείς τής Χάριτος τού Θεού και ευεργετούσαν τους πιστούς. Και δεν αλλάζει κάτι, από το αν είναι σφυρί, ή καρφί, ή παντόφλα, ή πέτρα. Αρκεί σε αυτό το αντικείμενο, να έχει θέσει ο Θεός τη Χάρη Του. Όπως βλέπουμε στις Πράξεις 19: 11,12: "Και ο Θεός, διαμέσου του Παύλου, έκανε μεγάλα θαύματα· ώστε και επάνω στους ασθενείς φέρνονταν από το σώμα του μαντήλια ή περιζώματα, και έφευγαν απ' αυτούς οι ασθένειες, και τα πονηρά πνεύματα έβγαιναν απ' αυτούς". Δηλαδή το μαντήλι είναι παραδεκτό ως φορέας της Χάριτος, ενώ οι παντόφλες όχι; Και μάλιστα βλέπουμε ότι η Χάρις δινόταν σε αυτά τα αντικείμενα από τον απόστολο Παύλο!

Φαντάζομαι ότι πολλοί από εσάς τους Προτεστάντες που κοροϊδεύετε τις παντόφλες τού αγίου Παϊσίου, θα θέλατε πολύ να είχατε μία παντόφλα τού Παύλου! Εκτός αν δεν πιστεύετε στον λόγο τής Αγίας Γραφής!

Μάλιστα στην Καινή Διαθήκη, ο άγιος Λουκάς μας διασώζει στο βιβλίο τών Πράξεων, την εξής πληροφορία, για την πρώτη Χριστιανική και Αποστολική Εκκλησία τής εποχής του:

"έφερναν έξω στις πλατείες τούς ασθενείς, και τους έβαζαν σε κλίνες και κρεβάτια, για να επισκιάσει έστω κάποιον απ' αυτούς η σκιά τού Πέτρου, καθώς ερχόταν. Συγκεντρωνόταν δε και ένα πλήθος από τις πόλεις γύρω από την Ιερουσαλήμ, φέρνοντας ασθενείς και εκείνους που ενοχλούνταν από ακάθαρτα πνεύματα· οι οποίοι όλοι θεραπεύονταν" (Πράξεις 5/ε: 15,16).

Εδώ δεν χρειάζονταν καν ρούχα. Και όχι η σκιά τού Κυρίου, αλλά η σκιά τού Πέτρου, τού Αποστόλου τού Κυρίου, ήταν άυλος φορέας τής Χάριτος που θεράπευε τους ασθενείς. Το σχήμα τού Πέτρου, ακόμα και διαστρεβλωμένο, (όπως διαστρεβλώνει συχνά τα σχήματα η σκιά)!

Γιατί λοιπόν αν ακόμα και η σκιά τού Αποστόλου τού Κυρίου, τού Πέτρου, άυλη ούσα, θεράπευε ασθενείς με τη Χάρη τού Θεού, δεν μπορεί να μεταφέρει τη Χάρη μία παντόφλα ή ένα κάστανο; Υπάρχει κάτι αδύνατο για τον Θεό; "Το Πνεύμα όπου θέλει πνέει" (Ιωάννης 3: 8).

4. Γιατί οι Προτεστάντες έχουν τόση αντίθεση στην ύλη;

Γιατί όμως οι Προτεστάντες έχουν τόση απέχθεια προς τα υλικά μέσα, στη Χριστιανική λατρεία;

Ο πραγματικός λόγος είναι οι ειδωλολατρικές καταβολές τους. Επειδή οι ιδεολογικοί τους πρόγονοι μισούσαν την ύλη. Και αυτοί οι ιδεολογικοί τους πρόγονοι ήταν οι Μανιχαίοι πνευματικά τέκνα τών Γνωστικών, εχθρών τού Ευαγγελίου, με τους οποίους διαρκώς διαξιφίζονταν οι Απόστολοι τής Εκκλησίας, και στην Αγία Γραφή, ιδίως ο Ιωάννης.

Οι Γνωστικοί πίστευαν ότι υπάρχει ένας καλός και ένας κακός "θεός". Ο κακός "θεός" γι' αυτούς, ήταν ο δημιουργός τής ύλης, ενώ ο καλός "θεός" ήταν ο δημιουργός τών πνευμάτων. Και ο καλός θεός είναι αυτός που εμψύχωνε την ύλη, έτσι ώστε γι' αυτούς ή ύλη ήταν "φυλακή" τού πνεύματος (κατά τις αρχαιοελληνικές ειδωλολατρικές απόψεις περί ύλης και πνεύματος).

Τέτοιου είδους ειδωλολατρικές απόψεις περί "δύο θεών" επιβίωσαν ως την εποχή τής εικονομαχίας, έτσι ώστε τα "απόνερα" αυτών τών θέσεων, να έχουν οδηγήσει να θεωρούν πολλοί, κακή τη χρήση υλικών μέσων στη λατρεία. Και θεωρούσαν "ειδωλολάτρες" όσους έκαναν χρήση τέτοιων υλικών μέσων, ενώ η πραγματικότητα ήταν η ακριβώς αντίθετη, αφού οι ειδωλολάτρες ήταν αυτοί που θεωρούσαν κακή την υλική δημιουργία τού δεύτερου κακού θεού. Επειδή ο πολυθεϊσμός μεν ως τότε ξεχάσθηκε, αλλά είχε παραμείνει η απέχθεια για την ύλη, ως "δημιουργία ενός κακού θεού", ξεχνώντας ότι η ύλη ήταν και αυτή δημιουργία τού ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ αληθινού Θεού, και ως εκ τούτου, θα μπορούσε και η ύλη να είναι φορέας τής Χάρης Του!

Οι εικονομαχικές αυτές απόψεις, επιβίωσαν μέσω τού Ισλάμ και στον Προτεσταντισμό, που θεωρεί ως τώρα "αποδεκτή" λατρεία, μόνο αυτή που δεν κάνει χρήση υλικών μέσων. Και γι' αυτό τον λόγο, παραβλέπει σαν να μην υπάρχουν, παραδείγματα υλικών φορέων τής Χάριτος που περιγράφονται τόσο ξεκάθαρα στη λατρεία τής Εκκλησίας στην Αγία Γραφή.

Το ενδιαφέρον είναι, ότι παρ' όλα αυτά, οι περισσότεροι Προτεστάντες θεωρούν καλή τη χρήση τής ύλης στη λατρεία, για λίγες μόνο περιπτώσεις, όπως ο υλικός "άρτος και οίνος", τής Θείας Ευχαριστίας, ή το υλικό νερό τού βαπτίσματος. (Όχι όμως το λάδι τού Ευχελαίου, και ας το γράφει η Αγία Γραφή και αυτό! - Ιάκωβος 5: 14).

Συνεπέστεροι "Μανιχαίοι" οι Κουάκεροι, αρνούνται ακόμα και αυτό το βάπτισμα, ως υλικό μέσο λατρείας! Αν και βεβαίως, ακόμα και οι "κλασσικοί" λοιποί Προτεστάντες, στο μεγαλύτερο μέρος τους θεωρούν τον άρτο και τον οίνο απλά σύμβολα, και το νερό τού βαπτίσματος ανάξιο να αναγεννήσει τον άνθρωπο, που κατ' αυτούς αναγεννάται χωρίς νερό, σε αντίθεση με τη ρητή δήλωση τού Κυρίου, για αναγέννηση "εξ ύδατος και Πνεύματος" (Ιωάννης 3: 5).

Έχουμε λοιπόν τα πνευματικά τέκνα τών ειδωλολατρών Πολυθεϊστών Γνωστικών και Μανιχαίων, να κατηγορούν εμάς τους Χριστιανούς για "ειδωλολατρία", επειδή εμείς ακολουθούμε το παράδειγμα τών Αποστόλων στην Αγία Γραφή, και αποδεχόμαστε την ύλη ως φορέα τής Χάριτος τού Αγίου Πνεύματος, και προστρέχουμε ταπεινά, σε αντικείμενα αυτής τής Χάριτος για να λάβουμε εξ αυτής, όπως η άρρωστη γυναίκα θεραπεύθηκε αγγίζοντας την άκρη τού ρούχου τού Κυρίου!

5. Ένα γνωστό "παιδικό πείραμα" προς τους Αθεϊστές

Και ας τελειώσω με ένα παράδειγμα για τους Αθεϊστές. Η δική τους άρνηση είναι περισσότερο δικαιολογημένη από τών Προτεσταντών, επειδή τουλάχιστον δεν αντιφάσκουν με κείμενα Ιερά που να αποδέχονται αλλά να τα αρνούνται στην πράξη, μια και αυτοί δεν αποδέχονται ούτε τον λόγο τής Αγίας Γραφής, και θεωρούν ακόμα και αυτήν ως "δεισιδαιμονία". Γι' αυτό θα τους μιλήσω στη γλώσσα τους με ένα πείραμα που εγώ τουλάχιστον το πρωτοέμαθα στις πρώτες τάξεις τού Δημοτικού.

Αν έχουμε χυμένα στο πάτωμα πλήθος πολύ μικρά κομμένα χαρτάκια, μπορούμε βέβαια να τα μαζέψουμε ένα-ένα, με αρκετό κόπο.

Μπορούμε όμως ευκολότερα, να πάρουμε το εξωτερικό πλαστικό από ένα κοινό στυλό, να το τρίψουμε στο μάλλινο ρούχο μας, και να το φορτίσουμε με στατικό ηλεκτρισμό. Και μόλις το πλησιάσουμε στα χαρτάκια, θα τα δούμε να σηκώνονται στον αέρα και να κολλάνε μόνα τους πάνω στο φορτισμένο πλαστικό, λόγω τής ηλεκτρικής ΔΥΝΑΜΗΣ που υπάρχει σε αυτά.

Θα μπορούσαμε αντί για το πλαστικό τού στυλό, να χρησιμοποιήσουμε μία πλαστική παντόφλα, (σαν αυτές τού αγίου Παϊσίου), και να τη φορτίσουμε τρίβοντάς την σε ύφασμα, ώστε να τραβήξει αυτή τα χαρτάκια με τη δύναμη τού ηλεκτρισμού.

Τώρα, αν το κάναμε αυτό με στυλό θα ήταν κάτι φυσιολογικό, ενώ αν το κάναμε με παντόφλα, θα ήταν κάτι αστείο για κοροϊδία; Τι έχει σημασία; Το είδος τού αντικειμένου, ή η ικανότητά του να φορτίζεται με στατικό ηλεκτρισμό;

Το πρόβλημα δηλαδή τών Αθεϊστών είναι το ότι πρόκειται για "παντόφλα" τού αγίου Παϊσίου; Αν ήταν π.χ. ένα ράσο του, θα ήταν λιγότερο αστείο; Το σημαντικό δεν είναι η ικανότητα ενός αντικειμένου να γίνεται φορέας ΔΥΝΑΜΗΣ, αντί για το σχήμα του;

Ξέρω, δεν αποδέχονται ότι πράγματι αυτές οι παντόφλες είχαν τη δύναμη τού Αγίου Πνεύματος. Γι' αυτό θα τους πω και κάτι άλλο:

Αν αντί για τα χαρτάκια, είτε το πλαστικό στυλό, είτε η πλαστική παντόφλα, όσο και αν την τρίψουμε και τη φορτίσουμε, ΔΕΝ θα σήκωνε ποτέ μία πέτρα. Είτε επειδή είναι βαριά, είτε επειδή δεν φορτίζεται επαρκώς με στατικό ηλεκτρισμό. Δηλαδή επειδή δεν είναι δεκτική τής ηλεκτρικής δυνάμεως. Γι' αυτό θα έμενε αδιάφορη μπροστά σε οποιαδήποτε προσπάθεια να ελκυσθεί από αυτό τον στατικό ηλεκτρισμό. Επειδή απλώς δεν έχει την ικανότητα να αντιληφθεί αυτή τη δύναμη, όπως την αντιλαμβάνονται τα χαρτάκια και ανυψώνονται προς τον ελκυστή τους.

Τώρα, αντί για τον ηλεκτρισμό, ας πούμε ότι αυτή η πλαστική παντόφλα έχει τη δύναμη τής Χάριτος τού Αγίου Πνεύματος, επειδή φορτίσθηκε από τη Χάρη τού αγίου Παϊσίου που τη φορούσε. Και αυτή η ΔΥΝΑΜΗ είναι αρκετή για να ελκύσει και να ανυψώσει τους ανθρώπους εκείνους που είναι δεκτικοί σε αυτή τη δύναμη, όπως τα χαρτάκια που ανυψώνονται και κολλάνε στο φορτισμένο υλικό μέσο, τής ηλεκτρικής δύναμης.

Όμως υπάρχουν και εκείνοι οι άλλοι άνθρωποι, που σαν τις πέτρες δεν είναι δεκτικοί τής Χάριτος τού Αγίου Πνεύματος. ΔΕΝ την αντιλαμβάνονται όπως οι πιστοί, και μάλιστα την κοροϊδεύουν, επειδή γι' αυτούς είναι ανύπαρκτη. Το υλικό τής προαίρεσής τους είναι πολύ βαρύ. Είναι πολύ υλιστικό για να αντιληφθεί αόρατες δυνάμεις. Και παραμένουν κολλημένοι στο έδαφος.

Και όπως γι' αυτούς η δύναμη τής Χάριτος είναι ανύπαρκτη και την αγνοούν, κατά τον ίδιο τρόπο το Άγιο Πνεύμα τους αγνοεί κι Εκείνο, σεβόμενο τη βαθύτερη επιθυμία τής προαίρεσής τους να μην αποδεχθούν τη δύναμή Του. Γι' αυτό και παραμένουν κολλημένοι στα επίγεια, χωρίς ποτέ να νιώσουν αυτή τη δύναμη, σε αντίθεση μ' εκείνους που ανυψώνονται από τα φθαρτά και υλικά, προς τα ανώτερα επίπεδα τής Βασιλείας τού Θεού.

6. Ενδεικτικές υπεραξίες ευτελών αντικειμένων

Δείτε λοιπόν και έναν ενδεικτικό πίνακα πωλήσεων ευτελών αντικειμένων σε υπέρογκες τιμές, για τις οποίες οι Αθεϊστές και οι Προτεστάντες που κόπτονται για τις παντόφλες τού αγίου Παϊσίου, τηρούν σιγή ιχθύος:

Ν. Μ.