Το να είσαι συνεχώς απασχολημένος έχει γίνει ένα καθοριστικό σήμα της ουσιαστικής ζωής – παρ’ ό,τι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική και σωματική μας υγεία.

Σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, η έρευνα δείχνει πως οι παρατεταμένες ώρες εργασίας και ο ολοένα πιο πολυάσχολος τρόπος ζωής αφήνουν τους ανθρώπους πιο απομονωμένους κοινωνικά από ποτέ. Ενώ οι εργασιομανείς μπορεί να φαίνονται ότι έχουν υψηλές επιδόσεις, η αδυσώπητη ορμή τους συχνά έχει κόστος για την υγεία και τις σχέσεις τους.

Η Kristine Genovese, μια ειδικός σε εταιρικές ανατροπές που ευδοκιμούσε με την αδιάκοπη απασχόληση, είδε τον κόσμο της να ανατρέπεται όταν απολύθηκε. Η αναγκαστική παύση άλλαξε εντελώς την οπτική της για την ζωή - και για την ακατάπαυστη απασχόλησή της.

«Οι ημέρες μου ήταν γεμάτες στρατηγικές, αριθμούς και μια αδυσώπητη προσπάθεια για επιτυχία», είπε η Genovese στους δημοσιογράφους της ‘The Epoch Times’.

«Ήμουν καλή στη δουλειά μου - τόσο καλή μάλιστα, που έγινα γνωστή για την ικανότητά μου να παίρνω εταιρείες που αντιμετωπίζουν προβλήματα και να τις καθοδηγώ πίσω στην κερδοφορία».

Ωστόσο, ακόμη και με όλες τις προαγωγές, τους επαίνους και την οικονομική επιτυχία, η Genovese είπε ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει από την αίσθηση ότι «κάτι έλειπε». Αν και διέπρεψε στην εργασία, ένιωθε βαθιά αποκομμένη, σαν τα επιτεύγματά της να μη την τροφοδοτούσαν πλέον με το νόημα του σκοπού της.

«Οι ίδιες οι δεξιότητες που με είχαν κάνει επιτυχημένη στον εταιρικό κόσμο είχαν αρχίσει να γίνονται αισθητές σαν ένα κλουβί, παγιδεύοντάς με σε μια ζωή που δεν ήταν ευθυγραμμισμένη με τον πραγματικό μου εαυτό», είπε η Genovese.

Η παγίδα της ταυτότητας με την υπεραπασχόληση

Πολλοί άνθρωποι συνδέουν την αυτοεκτίμησή τους με την συνεχή παραγωγικότητα. Για την Genovese, η επιθυμία να παραμείνει απασχολημένη δεν είχε να κάνει μόνο με την επίτευξη - είχε τις ρίζες της σε μια βαθύτερη ανάγκη να αποδείξει την αξία της στους άλλους, καθώς δεν είχε μάθει ακόμη να νιώθει «αρκετή» απλώς και μόνο με το να υπάρχει.

«Το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου παίζει σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένης της υπερβολικής εργασίας», δήλωσε η νευροεπιστήμονας Lila Landowski, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Τασμανίας, στους ‘The Epoch Times’. «Κάθε φορά που κοντεύετε να σημειώσετε κάτι ως ‘πραγματοποιημένο’ μέσα στην λίστα των υποχρεώσεων σας, το σύστημα ανταμοιβής ενεργοποιείται, παρακινώντας σας να το ολοκληρώσετε, δίνοντάς σας και μια μικρή δόση ντοπαμίνης. Είναι μια ευχάριστη αίσθηση, οπότε το κάνετε ξανά», είπε η Landowski. «Το πρόβλημα είναι ότι η ντοπαμίνη δεν νοιάζεται για το τι κάνετε», είπε. «Έτσι, όταν αρχίσετε να συνδέετε τις υποχρεώσεις σας με την αυτοεκτίμησή σας και η έντονη αφοσίωση γίνεται μια μορφή αυτό-παρηγοριάς, καταλήγετε να ενισχύετε τις συμπεριφορές ενός εργασιομανή.  Η σύνδεση της αυτοεκτίμησης με την απόδοση μπορεί να ωθήσει τους ανθρώπους να εργασθούν σκληρά, όμως αυξάνει επίσης το άγχος και μειώνει την γνήσια απόλαυση και επιμονή.»

Μια μελέτη του 2016 στην οποία συμμετείχαν φοιτητές γυμνασίου και πανεπιστημίου διαπίστωσε πως όσοι στήριξαν την αυτοεκτίμησή τους σε επιτεύγματα - γνωστά ως ‘ενδεχόμενη αυτοεκτίμηση’ - έτειναν να είναι μεν έντονα κινητοποιημένοι, αλλά και πιο ανήσυχοι και συναισθηματικά στραγγισμένοι. Συχνά εργάζονταν σκληρά για να πείσουν τον εαυτό τους, και όχι από γνήσιο ενδιαφέρον. Αντιμέτωπη με προκλήσεις, αυτή η νοοτροπία που βασίζεται στην πίεση μπορεί να αυξήσει την ένταση και να μειώσει την επιμονή, αποκαλύπτοντας πώς η σύνδεση της αυτοεκτίμησης με την απόδοση μπορεί να βλάψει την ευημερία και την μακροπρόθεσμη κινητοποίηση.

Το σωματικό και ψυχικό τίμημα της παντελούς έλλειψης ανάπαυλας

Οι παρατεταμένες ώρες εργασίας και η συνεχής πίεση μπορούν να επιφέρουν βαρύ αντίκτυπο στην υγεία — ψυχικά και σωματικά.

Στην Πολωνία, μια από τις ευρωπαϊκές χώρες με τις χαμηλότερες βαθμολογίες ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, οι ερευνητές μελέτησαν 500 επαγγελματίες της μεσαίας τάξης στη Βαρσοβία σε μια περίοδο 10 ετών. Διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν χειρότερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής ανέφεραν χειρότερη ψυχική και σωματική υγεία. Η σύνδεση μεταξύ ανισορροπίας και κακής υγείας έγινε ισχυρότερη με την πάροδο του χρόνου, πιθανότατα λόγω αλλαγών στον τρόπο ζωής και νοοτροπίας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εργασία 55 ωρών ή περισσότερο την εβδομάδα έχει συσχετιστεί με το 4,9% των θανάτων από καρδιακές παθήσεις και το 6,9% των θανάτων από εγκεφαλικό, σύμφωνα με κοινή εκτίμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.

Οι παρατεταμένες ώρες εργασίας δημιουργούν «μια τέλεια καταιγίδα» για την καρδιά, με περισσότερες καθιστικές ώρες, υψηλότερο άγχος, κακό ύπνο και λιγότερο χρόνο για υγιεινές συνήθειες, σύμφωνα με τη Δρ. Jayne Morgan, καρδιολόγο και αντιπρόεδρο ιατρικών υποθέσεων για τον οργανισμό Hello Heart.

«Το καρδιαγγειακό σύστημα ποτέ δεν κάνει διάλειμμα για επανεκκίνηση. Αυτή η συνεχής απαίτηση - σε συνδυασμό με την παραμέληση του τρόπου ζωής - αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων», είπε η Morgan στους ‘The Epoch Times’. «Οι άνθρωποι που είναι πάντα ‘στην πρίζα’ συχνά εμφανίζουν πρώιμα σημάδια καρδιαγγειακής καταπόνησης, ακόμα κι αν είναι νέοι και κατά τα άλλα υγιείς».

Η υπερβολική εργασία μπορεί να αλλάξει σωματικά τον εγκέφαλο, επηρεάζοντας δυνητικά τόσο την γνωστική όσο και τη συναισθηματική υγεία με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με σχετική έρευνα. Μια πιλοτική μελέτη σε εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης διαπίστωσε πως όσοι καταγράφουν 52 ώρες ή περισσότερες την εβδομάδα εμφάνισαν ορατές αλλαγές στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την λήψη αποφάσεων, την ρύθμιση του στρες και τον συναισθηματικό έλεγχο, υποδηλώνοντας πως η χρόνια υπερκόπωση μπορεί να αναδιαμορφώσει τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου.

«Το να είσαι συνεχώς απασχολημένος διατηρεί τον εγκέφαλο σε κατάσταση υψηλής εγρήγορσης, όπως υποδεικνύεται από τα γρήγορα κύματα βήτα σε ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Αυτή η συνεχιζόμενη υπερκινητικότητα αποστραγγίζει την ενέργεια και μπορεί να οδηγήσει σε στρες, εξάντληση, διανοητική κόπωση, κακό ύπνο, μειωμένη παραγωγικότητα και συναισθηματική παραμέληση», δήλωσε στους ‘The Epoch Times’ ο Manoj Sharma, επίτιμος καθηγητής κοινωνικής και συμπεριφορικής υγείας στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδα-Λας Βέγκας.

«Το να αφιερώνετε χρόνο για να ξεκουρασθείτε και να συνδεθείτε με τον εαυτό σας, βοηθά στην εξάλειψη των επιπτώσεων του στρες», είπε. «Χωρίς αυτή την ισορροπία, αυξάνεται ο κίνδυνος άγχους, κατάθλιψης, ακόμη και χρόνιων ασθενειών όπως καρδιακές παθήσεις ή άνοια».

Η συναισθηματική απόσταση

Η συνεχής απασχόληση μπορεί να χτίσει σιωπηλά εν αγνοία μας και συναισθηματικούς τοίχους - όχι μόνο με τους ανθρώπους που αγαπάμε, αλλά και μέσα μας. Όταν κάθε στιγμή είναι γεμάτη με εργασίες ή έργα, η γνήσια σύνδεση έρχεται σε δεύτερη μοίρα.  «Η συνεχής απασχόληση μπορεί να λειτουργήσει όπως κάθε άλλη στρατηγική αποφυγής», δήλωσε στους ‘The Epoch Times’ η Jill Vance, κλινική ψυχολόγος και ιδρύτρια της Mentella Health. «Μπορεί μεν να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση από τυχόν συναισθηματική δυσφορία, όμως επίσης ενισχύει την αποσύνδεση μακροπρόθεσμα».

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Σύνορα στην Ψυχολογία» (Frontiers in Psychology) ερεύνησε περισσότερους από 1.200 αμερικανούς υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης και διαπίστωσε πως όσοι σημείωσαν αρκετά υψηλή βαθμολογία στην κλίμακα εθισμού στην εργασία συχνά πάλευαν να διαχειρισθούν τα συναισθήματά τους. Ως αποτέλεσμα, ίσως χρησιμοποιούν την εργασία για να ξεφύγουν από τα συναισθήματά τους και να στραφούν σε ανθυγιεινές συνήθειες αντιμετώπισης - όπως την εθιστική διατροφή, η οποία βλάπτει περαιτέρω την υγεία τους.»

Για την Genovese, η πολυάσχολη δραστηριότητα χρησίμευε κάποτε ως μηχανισμός αντιμετώπισης - ένας τρόπος για να αποφευχθεί η αντιμετώπιση άβολων συναισθημάτων. Το να παραμένει παραγωγική την βοηθούσε να ξεφύγει από βαθύτερα συναισθήματα, όμως αργότερα συνειδητοποίησε πως η συνεχής απασχόληση στην πραγματικότητα εμπόδιζε την θεραπεία της ίδιας...

«Η ειρωνεία είναι πως οι άνθρωποι που αγαπούσα περισσότερο ελάμβαναν ελάχιστα από μένα. Ήμουν σωματικά παρούσα αλλά συναισθηματικά μη διαθέσιμη», είπε. «Οι συνομιλίες παρέμεναν επιφανειακές, αφού το μυαλό μου ήταν πάντα αλλού:  να σχεδιάζω, να διορθώνω, να αγωνίζομαι».

Τα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια πως η παρατεταμένη απασχόληση γίνεται ανθυγιεινή είναι: ευερεθιστότητα, επίμονη κόπωση και λιγότερος χρόνος για ανθρώπινες σχέσεις, είπε ο Sharma. «Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, ενοχές όταν δεν εργάζεσαι, κακή εστίαση, παραμέληση της αυτοφροντίδας ή αυτοθεραπείας με αλκοόλ και άλλες ουσίες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συνεχής ψυχική καταπόνηση μπορεί ακόμη και να προκαλέσει καταστάσεις όπως διπολική διαταραχή.»

Εύρεση της ανάπαυλάς σας

Το σπάσιμο του κύκλου ξεκινά με τον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητάς σας: βλέποντας τον εαυτό σας μέσα από αυτό που είστε και όχι από αυτό που κάνετε.

«Ο στόχος δεν είναι να σταματήσεις να κατορθώνεις, αλλά να επιτρέπεις την αίσθηση του κατορθώματος να επεκταθεί πέρα ​​από την εργασία, ώστε να συμπεριλαμβάνει το να ζεις σύμφωνα με τις αξίες σου, το να κάνεις αυτό που σού δίνει χαρά και πληρότητα, και να καλλιεργείς σχέσεις που έχουν νόημα», είπε ο Βανς.

Οι ειδικοί που ερωτήθηκαν σε συνεντεύξεις πρότειναν τις ακόλουθες στρατηγικές για να βοηθήσουν στο φρενάρισμα των ρυθμών:

Ξεκινήστε με μικρο-διαλείμματα - όπως μια σύντομη βόλτα, ένα γρήγορο τέντωμα ή μια στιγμή για να αναπνεύσετε – κατά την διάρκεια της ημέρας. Αυτές οι ανάπαυλες βοηθούν στην ρύθμιση του νευρικού συστήματος και των συναισθημάτων σας.

Διαχειρισθείτε τον χρόνο σας με σύνεση: Δημιουργήστε χώρο για κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και ουσιαστικές δραστηριότητες.

Συμμετοχή σε κοινωνικές ομάδες ή κοινότητες: Αυτό επιτρέπει την σύνδεση και με ομοϊδεάτες.

Διάθεση χρόνου για πνευματικές πρακτικές – προσευχή ή διαλογισμός - είτε μόνοι, ή με όσους έχουν την επιλογή ή κλίση.

Γνωρίστε τους ‘αριθμούς’ σας: Παρακολουθείτε τακτικά τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και του σακχάρου στο αίμα σας.

Δώστε προτεραιότητα στον ύπνο: Για να υποστηρίξετε την ανάκαμψη του σώματος και του μυαλού σας.

«Η επιβράδυνση είναι πλέον μια ‘ιερή’ μου πρακτική», είπε η Genovese. «Για μένα προσωπικά είναι ένας πρωινός διαλογισμός αντί για έλεγχο των e-mail, και να παίρνω μια ανάσα πριν ασχοληθώ με την λήψη αποφάσεων (και να λέω «όχι» χωρίς ενοχές). Η πιο δυναμική εκδοχή σας αναδύεται όταν δώσετε στον εαυτό σας την άδεια να κάνει διάλειμμα κάποιες στιγμές και να επανασυνδεθείτε με την ψυχή σας».