Μία από τις πρώτες, αυθόρμητες κινήσεις που κάνουμε όταν μπαίνουμε σε μία εκκλησία, είναι να ανάβουμε ένα κερί.

Μέσα στην ηρεμία του απογεύματος, της ημέρας που ξεκινά δειλά να φεύγει, ένα κερί δυναμώνει ακόμα περισσότερο τη ζέση της αλληλεπίδρασής μας με το Θεό.

Γιατί υπάρχει κερί στην Εκκλησία, γιατί ανάβουμε κερί και ποια ψυχική μας ανάγκη καλύπτει;

Διότι όπως η φλόγα του κεριού κατευθύνεται προς τα πάνω, έτσι και η εσωτερική μας επιθυμία και τα αιτήματά μας αφήνονται στα χέρια του Θεού.

Τα αιτήματά μας κοιτάνε ψηλά, την επέμβαση από τον ουρανό, με τη βαθιά πεποίθηση ότι η Παντοδυναμία του Κυρίου εξασφαλίζει την καλύτερη έκβαση σε κάθε αγωνία μας.

Τα πολλά κεριά με τη ζεστασιά της φλόγας ειδικότερα όταν η ημέρα ξεκινά να υποχωρεί, δημιουργούν μία πιο πνευματική κατάσταση, στην οποία η ίδια η ψυχή ενθαρρύνεται να αφεθεί στο θείο έλεος.

Ανάβοντας ένα κερί, ως προσευχή τού σώματος, λέμε στον Θεό με αυτή την κίνηση, "Θεέ μου, κάνε την καρδιά μου εύπλαστη σαν το κερί, για το δικό σου θέλημα.

Και ταυτόχρονα, η οικονομική συνεισφορά μας στο παγκάρι τής Εκκλησίας, είναι μία μικρή θυσία για την εύρυθμη λειτουργία τής Εκκλησίας τού Κυρίου.

Τα αιτήματά μας δεν αποζητούν γήινη επέμβαση της περιορισμένης ανθρώπινης δύναμης, αλλά την παντοδυναμία του Θεού που με μία επέμβασή του μπορεί να αλλάξει τη ροή της Ιστορίας ολόκληρης.

Ένα κερί στην εκκλησία συμβολίζει αυτή τη δυνατή ανάγκη μας να τα αφήσουμε όλα όσα μας βαραίνουν να κατευθυνθούν προς τα πάνω... προς τα εκεί που μπορεί να υπάρξει η καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη βοήθεια που μπορεί να λάβει κάποιος...