1. Γι' αυτό ο Κύριος έλεγε στους μαθητάς: «Ιδού λέγω υμίν, επάρατε τους οφθαλμούς υμών και θεάσασθε τας χώρας, ότι λευκαί εισί προς θερισμόν. Και ο θερίζων μισθόν λαμβάνει και συνάγει καρπόν εις ζωήν αιώνιον, ίνα και ο σπείρων ομού χαίρει και ο θερίζων. Εν γαρ τούτω ο λόγος εστίν ο αληθινός, ότι άλλος εστίν ο σπείρων και άλλος ο θερίζων. Εγώ γαρ απέστειλα υμάς θερίζειν ά ουχ υμείς κεκοπιάκατε· άλλοι κεκοπιάκασι, και υμείς εις τον κόπον αυτών εισεληλύθατε»^[1]. Ποιοι είναι, λοιπόν, αυτοί που μόχθησαν και υπηρέτησαν την οικονομία του Θεού; Προφανώς, είναι οι πατριάρχαι και οι Προφήται, οι οποίοι ακόμη και προτύπωσαν την πίστη μας και διέσπειραν. Διέδωσαν στη γη την έλευση του Υιού του Θεού, ποιος και τι θα είναι, ώστε οι μεταγενέστεροι άνθρωποι, έχοντας το φόβο του Θεού, να δεχθούν εύκολα την έλευση του Χριστού, ετοιμασμένοι από τους Προφήτες. Και γι' αυτό, όταν ο Ιωσήφ κατάλαβε ότι η Μαρία είναι έγκυος και σκεπτόταν να τη διώξει κρυφά, ο άγγελος του είπε στο όνειρο: «Μη φοβηθής παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου· το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν Αγίου· τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών»^[2]. Και για να τον πείσει, πρόσθεσε: «Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος: ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει· και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ»^[3]. Με τα λόγια, δηλαδή, του προφήτου έπειθε τον Ιωσήφ και υπεράσπιζε τη Μαρία, δείχνοντας ότι αυτή είναι η ίδια η παρθένος που προφήτευσε ο Ησαΐας πως θα γεννήσει τον Εμμανουήλ. Γι' αυτό, χωρίς δισταγμό πείσθηκε ο Ιωσήφ και πήρε τη Μαρία. Και σε όλη την υπόλοιπη ανατροφή του Χριστού μετά χαράς επέδειξε υπακοή, ανέλαβε την πορεία μέχρι την Αίγυπτο και από εκεί την επιστροφή και τη μετοίκηση στη Ναζαρέτ^[4]. Μάλιστα, μερικοί, που αγνοούσαν τη Γραφή και την υπόσχεση του Θεού και την οικονομία του Θεού, τον ονόμαζαν πατέρα του παιδιού. Γι' αυτό και ο ίδιος ο Κύριος διάβαζε στην Καπερναούμ την προφητεία του Ησαΐου: «Πνεύμα Κυρίου επ' εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς· απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν»^[5]. Και δείχνοντας ότι αυτόν προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας, έλεγε σε αυτούς: «Σήμερον πεπλήρωται η γραφή αυτή εν τοις ωσίν υμών»^[6].

2. Γι' αυτό και ο Φίλιππος, όταν βρήκε τον ευνούχο της βασιλίσσης των Αιθιόπων να διαβάζει τα λόγια της Γραφής: «Ως πρόβατον επί σφαγήν ήχθη και ως αμνός εναντίον του κείροντος αυτόν άφωνος, ούτως ουκ ανοίγει το στόμα αυτού. Εν τη ταπεινώσει αυτού η κρίσις αυτού ήρθη»^[7] και όλα τα άλλα που ανέφερε ο προφήτης για το πάθος του και την κατά σάρκα έλευσή του και πώς ατιμάσθηκε από όσους δεν τον πίστευσαν, εύκολα τον έπεισε να πιστεύσει ότι αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος σταυρώθηκε και έπαθε επί Ποντίου Πιλάτου, και να πιστεύσει. Επίσης, όλα όσα προείπε ο προφήτης και ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού, ο οποίος δίδει την αιώνια ζωή στους ανθρώπους^[8]. Και αμέσως μόλις τον βάπτισε, έφυγε από αυτόν. Διότι τίποτε άλλο δεν έλειπε από αυτόν, τον οποίο είχαν προκατηχήσει οι Προφήται. Δεν αγνοούσε τον Θεό Πατέρα ούτε το πώς να τακτοποιήσει τη ζωή του, αλλά μόνον την έλευση του Υιού του Θεού. Και όταν τον γνώρισε δι' ολίγων, «επορεύετο την οδόν χαίρων»^[9], για να γίνει ο κήρυκας στην Αιθιοπία της ελεύσεως του Χριστού. Γι' αυτό δεν κουράσθηκε πολύ γι' αυτόν ο Φίλιππος, διότι οι Προφήται τον είχαν πρωτύτερα καταρτίσει στο φόβο του Θεού. Γι' αυτό και οι Απόστολοι, που συγκέντρωναν «τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ»^[10], όταν μιλούσαν σε αυτούς από τις Γραφές, έδειχναν ότι ο εσταυρωμένος Ιησούς, αυτός είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος, και έπειθαν μεγάλο πλήθος, το οποίο, όμως, είχε το φόβο του Θεού. Και σε μία ημέρα βαπτίσθηκαν τρεις και τέσσερις και πέντε χιλιάδες ανθρώπων^[11].

Σημειώσεις

1. Ιωάννης 4,35-38.

2. Ματθαίος 1,19-21.

3. Ματθαίος 1,22-23· Ησαΐας 7,14.

4. Ματθαίος 2,13-14. 23.

5. Ησαΐας 61,1 Λουκάς 4,18-19.

6. Λουκάς 4,21.

7. Πράξεις 8,32-33· Παράβαλλε Ησαΐας 53,7.

8. Πράξεις 8,37.

9. Πράξεις 8,39.

10. Ματθαίος 10,6.

11. Πράξεις 2,41-4,4.