Όπως γνωρίζουν, όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο μου «Αναζητώντας την Αλήθεια», ο λόγος για τον οποίο αποκόπηκα από την οργάνωση της Σκοπιάς πριν από 37 περίπου χρόνια, είναι επειδή αμφισβήτησα το 1914. Επειδή τους είπα ότι το 1914 είναι λάθος, και έχω στοιχεία γι’ αυτό, όχι μόνο από όλες τις ιστορικές πηγές, αλλά επιπλέον έχω και δύο διαφορετικά εδάφια της Αγίας Γραφής που καταρρίπτουν το 607 ως χρονολογία πτώσης της Ιερουσαλήμ και αποδεικνύουν ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 587. Και ότι αφού από το 607 βγαίνει το 1914, είναι λάθος το 1914. Συνεπώς, η παρουσία του Χριστού δεν έγινε το 1914 αόρατα, όπως λέει η Σκοπιά. Και όπως καταλαβαίνετε, αυτό συμπαρασύρει πάρα πολλά πράγματα μαζί του.

Αυτό που μου έλεγαν λοιπόν όλοι όσοι το συζήτησαν τότε μαζί μου μέσα από την οργάνωση, ήταν ότι αν είχα δίκιο, θα έπρεπε να περιμένω την ίδια την οργάνωση της Σκοπιάς, να ξεχάσω όλα όσα βρήκα και απλά να περιμένω πότε θα το πει η οργάνωση. Οι ίδιοι βέβαια αρνήθηκαν να μάθουν τι είχα βρει, μου είπαν ότι δεν ήθελαν να ξέρουν για να μην έχουν συνειδησιακό πρόβλημα.

Δηλαδή πλήρη ανευθυνότητα απέναντι στην αλήθεια, και ας λένε στους άλλους «ελάτε να σας δείξω που κάνετε λάθος» όταν πηγαίνουν στις πόρτες. Οι ίδιοι δεν θέλουν να ξέρουν τα λάθη τους.

Ένας από αυτούς ήταν ο Βασίλης, (ή ο Βλάσης του βιβλίου μου· το σωστό του όνομα ήταν Βασίλης), ο οποίος ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν ήθελε να ξέρει κι αυτός.

Και επειδή με ήξερε καλά, ήξερε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να λέω ότι έχω δύο εδάφια της Αγίας Γραφής που καταρρίπτουν το 1914, χωρίς να τα έχω πράγματι. Ήξερε καλά ότι για να το λέω τα είχα. Αλλά δεν ήθελε να τα ξέρει. Μάλιστα έβαλε ανθρώπους στην τελευταία συνέλευση την οποία παρακολούθησα, τη Μεγάλη, να κοιτάξουν και να ψάξουν αν υπήρχε στο πρόγραμμα της συνέλευσης κάποια αλλαγή για το 1914. Γιατί εγώ πίστευα ότι η οργάνωση όπου να ’ναι θα πει την αλήθεια. Βλέπετε, ακόμα την εμπιστευόμουν. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτή η οργάνωση εξαπατάει επίτηδες. Αλλά ότι ήταν ένα λάθος που από στιγμή σε στιγμή θα το άλλαζε. Και έτσι μου λέγανε όλοι: «περίμενε να το αλλάξει η οργάνωση». Αν το έκανα αυτό βέβαια, θα περίμενα 37 χρόνια μέχρι σήμερα και ακόμα δεν θα το είχε αλλάξει.

Αναρωτιέμαι λοιπόν αν σήμερα, μετά από 37 χρόνια από την αποκοπή μου, ξαφνικά η οργάνωση έλεγε ότι το 1914 είναι λάθος, (πιεσμένη από την πληθώρα γνώσεως του διαδικτύου, που πλέον δεν μπορεί να σταματήσει αυτή την πληροφόρηση από το να μάθουν οι άνθρωποι τι συμβαίνει), πώς θα επηρέαζε αυτό εμένα και άλλους ανθρώπους σαν κι εμένα, - γιατί για τον ίδιο λόγο έφυγαν εκατοντάδες χιλιάδες στον κόσμο. Πώς θα επηρέαζε άραγε τον οικογενειακό μου περίγυρο, τους πρώην φίλους και γνωστούς μου στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και πώς θα αντιδρούσε η οργάνωση απέναντι σε όλους εμάς τους οποίους αδίκησε;

Άραγε θα ζητούσε συγγνώμη; Θα μου έλεγε «τώρα που το εμπόδιο του 1914 έφυγε, γύρνα πίσω στην οργάνωση», ή θα συμπεριφερόταν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα από όλα αυτά;

Βέβαια το βασικό ερώτημα εδώ είναι το εξής: Για ποιο λόγο να γυρίσουμε πίσω σε μια οργάνωση η οποία αποδείχθηκε λάθος, και η οποία ακόμα και σε θέματα αλήθειας λειτουργεί με χρονο-καθυστέρηση;

Και βέβαια όχι μόνο σε ένα θέμα, γιατί τα προβλήματα είναι πάρα πολλά. Τα δόγματα που η οργάνωση άλλαξε από τότε είναι πάρα πολλά, πολύ περισσότερα από το 1914. Πάρτε για παράδειγμα το «τσούγκρισμα». Αυτό είναι κάτι που από τότε ήδη έπρεπε η οργάνωση να το έχει πει, γιατί ήταν τόσο απλό που το είχαμε καταλάβει από τότε, και μάλιστα ένα σωρό άλλες θρησκείες το γνωρίζουν. Σκεφτείτε όμως πόσα πολλά πράγματα, πόσα πολλά δόγματα της οργάνωσης στηρίζονται στο 1914.

Αν πάρετε για παράδειγμα το βιβλίο της οργάνωσης για την Αποκάλυψη, το πώς ερμηνεύεται, θα δείτε ότι η βάση όλων των ερμηνειών που κάνει εκεί η οργάνωση είναι το 1914. Πώς ο Χριστός ήρθε αόρατα το 1914, το τι συνέβη, και πώς με βάση αυτό έθεσε την οργάνωση ως πιστό και φρόνιμο δούλο Του, και από τότε έχει την εξουσία να δένει και να λύνει και να λέει ποια είναι η αλήθεια στους άλλους.

Αυτό θα σήμαινε ότι η οργάνωση όχι απλώς δεν θα μπορούσε να μας καλέσει πίσω, αλλά θα έπρεπε να μας ζητήσει και βοήθεια, που τόσα χρόνια έχουμε προχωρήσει πολύ περισσότερο από εκείνη, έχουμε βρει πολύ περισσότερα προβλήματα στα δόγματά της, και μπορούμε να της τα δείξουμε, και αν ήθελε να τη βοηθήσουμε να ευθυγραμμιστεί με το αληθινό χριστιανικό δόγμα της εποχής των Αποστόλων. Γιατί βεβαίως θα μπορούσε να κάνει αυτή την ευθυγράμμιση αν ήθελε, και θα μπορούσε να βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους που την εμπιστεύονται να ενταχθούν στην αληθινή Εκκλησία του Κυρίου και να γνωρίσουν τα αληθινά δόγματα, όπως τα πίστευαν από την αρχή οι Απόστολοι.

Αλλά νομίζω ότι ούτε καν συγγνώμη δεν θα μας ζητούσε για τη ζημιά που προκάλεσε στις ζωές μας και στις οικογένειές μας με την αποκοπή μας. Γιατί σίγουρα και η ίδια το ξέρει ότι, ποια συγγνώμη άραγε θα μπορούσε να αναπληρώσει όλη αυτή τη ζημιά σαράντα σχεδόν ετών στη δική μου ζωή, με τους ανθρώπους τους οποίους γνώριζα και αγαπούσα και με αγαπούσαν, με την απώλεια σχεδόν όλων μου των συγγενών, αφού σχεδόν όλοι μου οι συγγενείς ήταν Μάρτυρες του Ιεχωβά και ήμουν γεννημένος σε αυτή την οργάνωση, και φυσικά αμέτρητων φίλων; Με την απώλεια προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα, που κι αυτοί αναγκάστηκαν να μας αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο του αποκομμένου, ενώ θα ήθελαν πάρα πολύ να συνεχίσουν να έχουν σχέσεις μαζί μας, αλλά τους ανάγκαζε η οργάνωση.

Πέρα από εμάς τους αποκομμένους, θα ζητούσε άραγε η οργάνωση συγγνώμη από τα μέλη της εκείνα που παραμένουν Μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά όμως στερήθηκαν λόγω της αποκοπής άλλα αγαπημένα τους πρόσωπα που αποκόπηκαν; συζύγους, γονείς, παιδιά, φίλους; Θα ζητούσε συγγνώμη από τις οικογένειες εκείνες, των οποίων τις ζωές ανέτρεψε, και τις περισσότερες των οποίων διέλυσε κυριολεκτικά, για τα ψυχολογικά προβλήματα που προκάλεσε σε μέλη της επειδή έχασαν τους συντρόφους τους, τους γονείς τους, τα παιδιά τους λόγω αποκοπής; Δεν νομίζω ποτέ να ζητήσει συγγνώμη για όλα αυτά.

Αντιθέτως, νομίζω θα συνεχίσει αυτή την ανεύθυνη πολιτική, να λένε ό,τι τους κατεβαίνει με τη δήθεν εξουσία του «Αγωγού του Θεού», να παριστάνουν τους σοφούς και τους πνευματικούς ενώ είναι πνευματικά νήπια, παίρνοντας στο λαιμό τους εκατομμύρια ανθρώπους που τους έχουν ήδη πιστέψει, αλλά και εκατομμύρια ακόμα άλλων ανθρώπων που αν και δεν τους έχουν πιστέψει, τους μπερδεύουν την πίστη και τα αληθινά τους δόγματα με τις δικές τους κακοδοξίες, δημιουργώντας τους σύγχυση απέναντι στο Ευαγγέλιο.

Αντί να συνάξουν, σκορπίζουν, σύμφωνα με το λόγο της Αγίας Γραφής.  Προετοιμάζουν για τον εαυτό τους κρίση για όλα όσα κάνουν σήμερα, αφού σύμφωνα με την Αγία Γραφή θα κριθούν με το ίδιο μέτρο που κρίνουν τους άλλους.