Ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος

Ελληνικός παρατηρητής τής Εταιρίας Σκοπιά	Μελέτες	Κεντρική σελίδα τής ΟΟΔΕ

"Μη θεωρείτε τους εαυτούς σας φρόνιμους" (Ρωμαίους 11/ια΄ 25).

"Όποιοι συγκρίνουν τους εαυτούς τους (ότι τάχα είναι φρόνιμοι), είναι ανόητοι" (Β΄ Κορινθίους 10/ι΄ 12).

Η παραβολή τών "Οικονόμων", ή τού "Πιστού και Φρονίμου Δούλου" όπως συνηθίζει να τη λέει η οργάνωση τής Σκοπιάς, είναι ένα από τα σημαντικότερα δόγματά της. Σε αυτή την παραβολή επιχειρεί να στηρίξει την "αυθεντία" της ως προς τα δογματικά θέματα.

Στη μελέτη αυτή, θα αναλύσουμε την παραβολή αυτή, καθώς και άλλες παραμέτρους που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς τής Εταιρίας Σκοπιά. Αν λοιπόν ανήκετε σε αυτούς που τη δέχονται ως τον "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο", σας καλούμε να εξετάσετε τα στοιχεία αυτά, που ποτέ δεν σας τα έδειξε η εταιρία Σκοπιά!

Ας δούμε όμως πρώτα, τα κείμενα τής Αγίας Γραφής, που αναφέρονται στην παραβολή αυτή.

Ματθαίος 24/κδ΄ 45-51

Λουκάς 12/ιβ΄ 35-48

45 Τίς άρα εστίν ο πιστός δούλος και φρόνιμος, ον κατέστησεν ο κύριος αυτού επί της θεραπείας αυτού τού διδόναι αυτοίς την τροφήν εν καιρώ; 46 μακάριος ο δούλος εκείνος ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως. 47 αμήν λέγω υμίν ότι επί πάσι τοίς υπάρχουσιν αυτού καταστήσει αυτόν. 48 εάν δε είπη ο κακός δούλος εκείνος εν τή καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου ελθείν, 49 και άρξηται τύπτειν τους συνδούλους αυτού, εσθίη δε και πίνη μετά των μεθυόντων, 50 ήξει ο κύριος τού δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ώρα ή ου γινώσκει, 51 και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει. εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

35 Έστωσαν υμών αι οσφύες περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι 36 και υμείς όμοιοι ανθρώποις προσδεχομένοις τον κύριον εαυτών πότε αναλύση εκ των γάμων, ίνα ελθόντος και κρούσαντος ευθέως ανοίξωσιν αυτώ. 37 μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, ους ελθών ο κύριος ευρήσει γρηγορούντας. αμήν λέγω υμίν ότι περιζώσεται και ανακλινεί αυτούς, και παρελθών διακονήσει αυτοίς. 38 και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή και εν τη τρίτη φυλακή έλθη και εύρη ούτω, μακάριοί εισιν οι δούλοι εκείνοι. 39 τούτο δε γινώσκετε ότι ει ήδει ο οικοδεσπότης ποία ώρα ο κλέπτης έρχεται, εγρηγόρησεν αν και ουκ αν αφήκε διορυγήναι τον οίκον αυτού. 40 και υμείς ούν γίνεσθε έτοιμοι. ότι ή ώρα ου δοκείτε ο υιός τού ανθρώπου έρχεται. 41 είπε δε αυτώ ο Πέτρος: Κύριε, προς ημάς την παραβολήν ταύτην λέγεις ή και προς πάντας; 42 είπε δε ο Κύριος: Τίς άρα εστίν ο πιστός οικονόμος και φρόνιμος, ον καταστήσει ο κύριος επί της θεραπείας αυτού τού διδόναι εν καιρώ το σιτομέτριον; 43 μακάριος ο δούλος εκείνος, ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ούτω ποιούντα. 44 αληθώς λέγω υμίν ότι επί πάσι τοίς υπάρχουσιν αυτού καταστήσει αυτόν. 45 εάν δε είπη ο δούλος εκείνος εν τή καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου έρχεσθαι, και άρξηται τύπτειν τους παίδας και τας παιδίσκας, εσθίειν τε και πίνειν και μεθύσκεσθαι, 46 ήξει ο κύριος τού δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ώρα ή ου γινώσκει, και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των απίστων θήσει. 47 εκείνος δε ο δούλος, ο γνούς το θέλημα τού κυρίου αυτού και μη ετοιμάσας μηδέ ποιήσας προς το θέλημα αυτού, δαρήσεται πολλάς. 48 ο δε μη γνους, ποιήσας δε άξια πληγών, δαρήσεται ολίγας. παντί δε ώ εδόθη πολύ, πολύ ζητηθήσεται παρ' αυτού, και ώ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αιτήσουσιν αυτόν.

Παρατηρούμε λοιπόν αρχικά, ότι η παραβολή αυτή, υπάρχει στην Αγία Γραφή σε δύο σημεία και όχι μόνο σε ένα, το οποίο συνεχώς χρησιμοποιεί η εταιρία Σκοπιά, παραμελώντας το άλλο. Συγκεκριμένα, προτιμάει να τονίζει το χωρίο Ματθαίος 24/κδ΄ 45-51 σε βάρος τής αφήγησης τού Λουκά. Και αυτό δεν είναι τυχαίο! Ο λόγος όπως θα δούμε, είναι επειδή ο Λουκάς τους χαλάει "τη συνταγή" με τον τρόπο που διηγείται την παραβολή.

Ας αρχίσουμε λοιπόν την ανάλυση, βλέποντας και αναιρώντας με τη σειρά τις παρερμηνείες τής οργάνωσης, χρησιμοποιώντας το βιβλίο τής οργάνωσης τής Σκοπιάς "Η Χιλιετής Βασιλεία τού Θεού έχει πλησιάσει". Εκεί, στις σελίδες 331- 363, δηλαδή στο 17ο κεφάλαιο τού βιβλίου, η εταιρία Σκοπιά εκθέτει εκτενώς τις παρερμηνείες της.

Αρχικά το κεφάλαιο αυτό αναφέρεται στο ότι το 1914 είναι το τέλος τών 7 καιρών, και το έτος τής παρουσίας τού Χριστού.

Με αυτό δεν θα ασχοληθούμε εδώ, γιατί έχουμε ήδη αποδείξει στις μελέτες μας για το 607 π.Χ. και για το πώς διαμορφώθηκε το δόγμα τών 7 καιρών, ότι κάτι τέτοιο δεν υφίσταται, και ότι αυτή η άποψη είναι λάθος.

Στη συνέχεια, και ως τη σελίδα 337, το βιβλίο ακολουθώντας τα γραφόμενα τού χωρίου Ματθαίος 24/κδ΄, αναπτύσσει το ότι ο Χριστός θα έρθει απροσδόκητα όπως στις ημέρες τού Νώε. Έτσι, προχωράει στη συνέχεια τής αφήγησης τού Ματθαίου, στο εδάφιο 45, όπου υπάρχει η εισαγωγή τής παραβολής "τού δούλου".

Είναι ο "δούλος" μέρος τού "σημείου";

Η εταιρία Σκοπιά, θέλει να παρουσιάσει τον εαυτό της ως "πιστό και φρόνιμο δούλο". Θέλει λοιπόν, να συσχετίσει την παραβολή αυτή με τη σύγχρονη εποχή, ώστε να την εφαρμόσει στον εαυτό της, μια και σε παλιότερες εποχές ήταν απλώς ανύπαρκτη. Πώς το επιχειρεί αυτό;

"Πιάνεται" από το ότι ο Ματθαίος αφηγείται την παραβολή αυτή στο 24/κδ΄ κεφάλαιό του. Αυτό τη βολεύει, γιατί έτσι "δένει" το ζήτημα με αυτό που αποκαλεί "σύνθετο σημείο" τού τέλους. Συγκεκριμένα, η Σκοπιά διδάσκει ότι η δεύτερη παρουσία τού Χριστού, συνοδεύεται από μια σειρά γεγονότα, τα οποία όλα μαζί αποτελούν ένα σύνθετο σημείο. Αυτά υποτίθεται ότι ξεκίνησαν από το 1914, και θα συνεχίζονταν ως το τέλος. Βεβαίως σε άλλη μελέτη μας, αποδείξαμε ότι το "σύνθετο σημείο" είναι ένας μύθος. Εδώ όμως θα ασχοληθούμε με το κατά πόσον η ύπαρξη ενός "πιστού και φρόνιμου δούλου" είναι μέρος ενός σύνθετου σημείου.

Η Σκοπιά λοιπόν, θέλει να μας πει, ότι μετά το 1914, είναι δήθεν προφητευμένο, ότι η ταυτότητα τού "Πιστού και Φρονίμου Δούλου" θα γινόταν συγκεκριμένη. Έτσι εμφανίζεται θριαμβευτικά ως αυτή η ομάδα που εκπληρώνει την προφητεία στις τελευταίες ημέρες.

Το ότι η Σκοπιά συνδέει το σύνθετο σημείο με την παραβολή αυτή, φαίνεται σε πολλές εκδόσεις της, όπως για παράδειγμα στη Σκοπιά 1-8-1987 σελ. 17, ή στη Σκοπιά 1-7-1981 σελ. 26. Το αναφέρει και στο βιβλίο της "Χιλιετής Βασιλεία" που εξετάζουμε εδώ, στη σελίδα 340, 341, παρ. 21,23. Εκεί μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: "...Εφόσον ο Ιησούς μίλησε γι' αυτόν το "δούλο" στην προφητεία του σχετικά με το σημείον τής παρουσίας [του] και τής συντελείας τού αιώνος", μήπως εκείνος ο σύνθετος "πιστός και φρόνιμος δούλος" ήρθε σε ύπαρξη στη διάρκεια τής "παρουσίας" του από το 1914 και έπειτα;"...."Η παραβολή τού Ιησού άρχισε να εκπληρώνεται κατά την αναχώρησή του το έτος 33 μ.Χ., και ο σύνθετος "δούλος", δηλαδή, "ο Ισραήλ τού Θεού", η γεννημένη από το πνεύμα, χρισμένη εκκλησία τού Χριστού τής οποίας τα μέλη τελικά θα φτάσουν τους 144.000 υπάρχει από τότε. (Αποκάλυψις ζ΄ 4 - 8. ιδ΄ 1 - 3). Οι ιστορικές αφηγήσεις δείχνουν ότι στην αρχή τής αόρατης παρουσίας τού "κυρίου" στο τέλος τών Καιρών τών Εθνών το 1914 υπήρχε ακόμη ένα υπόλοιπο απ' αυτή την τάξη τού "δούλου" πάνω στη γη. Συνεπώς, ο σύνθετος "δούλος" έχει ζήσει για να δει το "σημείο" τής "παρουσίας" τού Κυρίου.

Στα σημεία που τονίσαμε με έντονα γράμματα, φαίνεται καθαρά ο ισχυρισμός τής Σκοπιάς, για κάποιο "δούλο" που σχετίζεται με το "σημείο τής παρουσίας" τού Χριστού. Όμως αυτό είναι λάθος! Και αυτό φαίνεται από την παράλληλη αφήγηση τού Λουκά, που αναφέρει την παραβολή αυτή όχι στο 21/κα΄ κεφάλαιο που ασχολείται με το σημείο τής παρουσίας, αλλά στην επί τού όρους ομιλία, στο 12/ιβ΄ 35 - 48. Ποιος έχει λοιπόν δίκιο; Ο Ματθαίος ή ο Λουκάς;

Είναι σημαντικό να πούμε, ότι ο Ματθαίος έγραψε το ευαγγέλιό του σε ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ χωρίς χρονολογική σειρά, ενώ ο Λουκάς έγραψε το δικό του με ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ. Αυτό φαίνεται από τον ίδιο το Λουκά, στο Λουκάς 1/α΄ 3, όπου λέει: "έδοξε καμοί παρηκολουθηκότι άνωθεν πάσιν ακριβώς καθεξής σοι γράψαι κράτιστε Θεόφιλε". Αν λοιπόν θέλουμε την ιστορική ακρίβεια, θα ανατρέξουμε στο Λουκά, και όχι στο Ματθαίο, που έγραψε με θεματική συνάφεια. Ο λόγος που το έγραψε εκεί ο Ματθαίος, είναι ότι το θέμα αυτό είχε σχέση με την ετοιμότητα και αγρυπνία.

Εφόσον λοιπόν ο Λουκάς τοποθετεί την παραβολή αυτή στην επί τού όρους ομιλία, δεν έχει κατ' ανάγκην σχέση με το "σημείο τής παρουσίας", και οι ισχυρισμοί τής Σκοπιάς είναι άτοποι.

Ν. Μ.