Το δόλωμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά για να προσελκύσουν οπαδούς, είναι μια αιώνια ζωή απολαύσεων, κάτι ανάλογο δηλαδή με τους μουσουλμάνους που υπόσχονται έναν παράδεισο με σαρκικές απολαύσεις. Και φυσικά στις σαρκικές απολαύσεις, τις οποίες υπόσχονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, μεγάλο ρόλο παίζει η σάρκα, η φθαρτή σάρκα. Στην αιώνια ζωή την οποία υπόσχονται, λένε ότι θα μπορείς να τρως φρούτα, άφθονα και νόστιμα, να παίζεις με ζωάκια και να απολαμβάνεις χωρίς τέλος όλες τις σημερινές φθαρτές απολαύσεις.

Όσο περνάει όμως ο καιρός, ένας απρόσμενος ανταγωνιστής εμφανίζεται σχετικά με τις υποσχέσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Τα ίδια ακριβώς, με τις φθαρτές απολαύσεις και την αιώνια ζωή που υπόσχονται, τα υπόσχεται και η επιστήμη. Καθώς η επιστήμη προχωράει, μας λέει ότι σιγά-σιγά θα αυξάνει ο μέσος όρος ζωής, μέχρι που τελικά οι άνθρωποι δεν θα πεθαίνουν.

Η αναγεννητική ιατρική υπόσχεται ότι με τη βοήθεια των βλαστοκυττάρων του σώματος θα μπορεί να αναγεννήσει όλα τα μέλη τα οποία χαλάνε. Και θα μπορείς να έχεις πάντοτε καινούρια μέλη σώματος χωρίς να υπάρχει φθορά και χωρίς να χαλάνε. Μόλις κάτι χαλάει, θα το αλλάζεις.

Κάτι ακόμα· η επιστήμη υπόσχεται και πρόσθετα, διαφορετικά από σαρκικά μέλη του σώματος. Τεχνητές καρδιές, τεχνητά πνευμόνια, τεχνητά χέρια, τεχνητά πόδια, ακόμα και καλύτερα από τα σημερινά, τα οποία θα μπορείς να τα αλλάζεις και να έχεις την αίσθηση της αφής και κάθε άλλη αίσθηση, ακόμα και περισσότερες και καλύτερες από τις τωρινές. Μάλιστα, να μην υπάρχει ούτε καν πόνος· να κατανικηθεί ακόμα και το αίσθημα του πόνου από τα μέλη μας. Και όλα αυτά, σου λέει η επιστήμη, σε μία αιωνιότητα χωρίς καθόλου προϋποθέσεις. Γιατί βλέπετε, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν προϋποθέσεις. Σου λένε ότι για να τα έχεις όλα αυτά πρέπει να είσαι καλός άνθρωπος.

Η επιστήμη σου λέει ότι, ό,τι άνθρωπος και να είσαι, μπορείς να ζήσεις για πάντα και να ζεις όπως θέλεις, χωρίς να δίνεις λόγο σε κανέναν. Το αποτέλεσμα δηλαδή είναι το ίδιο, αλλά όμως για περισσότερους ανθρώπους. Εδώ θα πει ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά: «Ναι, αλλά εμείς μιλάμε και για Ανάσταση, και στην Ανάσταση θα εμφανιστούν πάλι όλοι οι άνθρωποι που έχουν πεθάνει και θα ζούνε κι αυτοί αιώνια. Η επιστήμη δεν μπορεί να σου υποσχεθεί κάτι τέτοιο».

Και πράγματι έτσι είναι. Αλλά υπάρχει πάλι κάτι που εξισορροπεί τα πράγματα· γιατί εκτός του ότι θα μπορούν, χωρίς προϋποθέσεις σύμφωνα με την επιστήμη, οι άνθρωποι να ζούνε μία αιώνια φθαρτή ζωή, θα ζούνε και πολλοί περισσότεροι άνθρωποι στον μέλλον αιώνια. Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λένε ότι εκτός του ότι δεν θα αναστηθούν όλοι, θα αναστηθούν κάποιοι, επειδή πολλοί θα θεωρηθούν ασεβείς και δεν θα αναστηθούν· παρά το ότι η Αγία Γραφή λέει «ανάσταση νεκρών δικαίων και αδίκων», και λέει και «πάντες οι εν τοις μνημείοις θα ακούσουν τη φωνή του και θα αναστηθούν».

Αλλά ακόμα και αυτοί που θα αναστηθούν, κατά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, θα κοσκινιστούν και πάλι στο τέλος της χιλιετούς βασιλείας, (που κατά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι κατά γράμμα), και πολλοί από αυτούς που αναστήθηκαν θα ξαναπεθάνουν, αλλά για πάντα. Και από κει και πέρα, όποιος αμαρτάνει σε όλη την αιωνιότητα θα πεθαίνει για πάντα· κι ας λέει η Αγία Γραφή «και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια». Γιατί σύμφωνα με αυτό που λέει η Σκοπιά, ο θάνατος θα υπάρχει, έστω και για λίγους.

Η επιστήμη όμως σου λέει: όλοι θα ζούνε, ό,τι και να κάνουν, σε όλη την αιωνιότητα. Άρα εξισορροπεί το ότι αυτοί που έχουν πεθάνει δεν θα αναστηθούν· γιατί σε όλη την αιωνιότητα οι άνθρωποι οι οποίοι θα γεννηθούν και θα απλωθούν στο σύμπαν, κατά την επιστήμη, θα είναι αμέτρητοι· πολύ περισσότεροι από τους ανθρώπους στην ιστορία της ανθρωπότητας, οι οποίοι πέθαναν και δεν θα αναστηθούν φυσικά, γιατί έχουν εξαφανιστεί (κατά την επιστήμη).

Και έτσι, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κατέληξαν να ανταγωνίζονται με μία κοσμική, μία εγκόσμια επιστημονική θεώρηση των πραγμάτων, γιατί απώλεσαν το αληθινό χριστιανικό ευαγγέλιο, το οποίο υπόσχεται πολύ περισσότερα και απείρως καλύτερα από την επιστήμη. Γιατί, τι κηρύττει η Εκκλησία εδώ και 2.000 χρόνια; Κάτι το οποίο το έχασαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όχι απλά αιώνια ζωή, αλλά αφθαρσία αιώνια· που σημαίνει ότι δεν θα στηρίζεσαι στην τροφή για να ζήσεις.

Οι επίγειες απολαύσεις εδώ θα είναι το αποτέλεσμα της αφθαρσίας· δεν θα είναι αυτό το οποίο αποζητεί ο άνθρωπος. Στην Εκκλησία αυτό που λέμε είναι ότι ο στόχος μας δεν είναι η απόλαυση· ο στόχος μας είναι μία προσωπική σχέση με τον Θεό. Και ο Θεός θα ανταμείψει, κατά τη δική Του κρίση, τους ανθρώπους οι οποίοι τον αγαπούν και Τον θέλουν και ζουν σωστά, με μία ζωή ανώτερη σε αφθαρσία, και όχι απλά σε αιωνιότητα. Σε πολύ ανώτερες υποσχέσεις.

Γιατί λέει η Αγία Γραφή ότι «μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν όσα ο Κύριος ετοίμασε σε αυτούς που τον αγαπούν» (Α΄ Κορ. 2: 9). Εκεί το λέει. Και επίσης, σύμφωνα με την Εκκλησία, κανείς δεν θα πεθαίνει και στην αιωνιότητα. Όπως λέει στην Αποκάλυψη (21: 1-5), «και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια». Άρα δεν μπορεί να ισχύει αυτό που λέει η Σκοπιά, ότι όποιος αμαρτάνει θα πεθαίνει. Είναι οριστική και αμετάκλητη η Ανάσταση· δεν ξαναπεθαίνει πια κανένας.

Και οι άνθρωποι οι οποίοι θα αναστηθούν, θα διαλέξουν ο καθένας τη θέση του στον μέλλοντα αιώνα, ελεύθερα. Δεν είναι, όπως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λένε, ότι ο Θεός θα διαλέξει πού θα βάλει τον καθένα· είτε στην αιώνια ανυπαρξία είτε στην αιώνια ζωή. Αντιθέτως, τη σωτηρία ο Θεός την έχει δώσει σε εμάς, στον καθένα να επιλέξει, όποιος θέλει λοιπόν· γιατί ο Θεός αγαπάει το ίδιο και τους καλούς και τους κακούς. Δεν υπάρχει διάκριση.

Αν θυμόσαστε, λέει ο Ιησούς Χριστός στην Επί του Όρους ομιλία, ότι θα πρέπει να είσαστε σαν τον Πατέρα σας τον ουράνιο, «που ανατέλλει τον ήλιο του σε πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους». Άρα ο Θεός τους αγαπάει όλους το ίδιο, ανεξαιρέτως αν είναι καλοί ή κακοί. Η διαφορά είναι ότι η δική τους στάση και η δική τους αγάπη απέναντί Του είναι αυτή που επιλέγει πού θα βρεθούν.

Γιατί στον μέλλοντα αιώνα, αυτοί που μισούν τον Θεό, ελεύθερα θα απομακρυνθούν από Αυτόν. Και η ζωή μακριά Του, χωρίς το Άγιο Πνεύμα, είναι αυτή η οποία αναφέρεται ως δεύτερος θάνατος. Δεν είναι σωματικός· είναι πνευματικός αυτός ο θάνατος. Και η ζωή στην αιωνιότητα μακριά από το Άγιο Πνεύμα αναφέρεται ως κόλαση αιώνια. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι αυτοί επιλέγουν να ζήσουν χωρίς τον Θεό.

Αντιθέτως, όποιος επιλέξει να ζήσει με τον Θεό, θα ζει για πάντα με το Άγιο Πνεύμα. Και η αιώνια ζωή με το Άγιο Πνεύμα ξεπερνάει τον παρόντα αιώνα της φθοράς. Δεν είναι μαύρο και άσπρο: ή ζεις για πάντα ή πεθαίνεις. Υπάρχει ένα τεράστιο φάσμα στο πού θα βρεθεί ο καθένας μετά την Ανάσταση.

Οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι επιτυγχάνουν το καθ’ ομοίωσιν, δηλαδή την επίγνωση του Θεού σε υψηλότερο βαθμό, (αυτό που λέμε θέωση), βιώνουν όχι απλά την κτιστή πραγματικότητα του παρόντα αιώνα, αλλά όλες τις διαστάσεις του σύμπαντος, ακόμα και αυτές οι οποίες δεν είναι αισθητές σε εμάς σήμερα, όπως για παράδειγμα οι διαστάσεις στις οποίες ζουν οι άγγελοι. Το σύμπαν είναι πολύ πιο τεράστιο από ό,τι μπορούμε να αντιληφθούμε με τις περιορισμένες μας αισθήσεις της φθοράς στον παρόντα αιώνα.

Αυτοί οι οποίοι θα είναι ενωμένοι με τις άκτιστες ενέργειες του Θεού θα βιώνουν την ίδια τη ζωή του Θεού και θα έχουν πρόσβαση σε όλη τη δημιουργία του Θεού, σε κάθε διάσταση, σε κάθε αιώνα. Γιατί αιώνας δεν είναι απλά μια χρονική περίοδος, αλλά είναι και μια ποιοτικά διαφορετική περίοδος, και οι αιώνες είναι ατελείωτοι στο μέλλον. Με την ανάσταση των νεκρών ολόκληρη η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια ατέρμονη εξελικτική πορεία, σε όλο και ψηλότερες καταστάσεις ύπαρξης. Το ίδιο μας το αναστημένο σώμα, και όχι μόνο η ψυχή μας, θα βιώνει όλο και ανώτερες καταστάσεις, αν είμαστε ενωμένοι με τις άκτιστες ενέργειες του Θεού, με το Άγιο Πνεύμα, κάτι που είναι απείρως καλύτερο από τη στατική κατάσταση των ανθρώπων οι οποίοι πιστεύουν στους μάρτυρες του Ιεχωβά ότι δήθεν θα ζήσουν σε μια φθαρτή αιωνιότητα εδώ στη γη. Η ίδια η γη στην πραγματικότητα θα ανακαινιστεί σε ψηλότερες καταστάσεις ύπαρξης, εκεί που θα υπάρχει αφθαρσία, και οι απολαύσεις του παρόντα αιώνα, ό,τι κι αν υπόσχεται η επιστήμη, ό,τι κι αν υπόσχουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά ή οι μουσουλμάνοι για αφθαρτές απολαύσεις, θα είναι απείρως ανώτερες και απείρως ποιοτικά καλύτερες.

Αλλά εδώ είναι και μια ακόμα διαφορά: η Εκκλησία δεν βάζει σαν δόλωμα το τι θα κερδίσει ο άνθρωπος, αυτό το εγωιστικό το οποίο βάζουν σαν δόλωμα όλες αυτές οι ανθρωποποίητες καταστάσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά ή των μουσουλμάνων ή και της επιστήμης ακόμα. Ο στόχος εδώ δεν είναι να απολαύσεις περισσότερα, ούτε να ζήσεις για πάντα. Ο στόχος είναι να γνωρίσεις τον Θεό, τον Δημιουργό σου, ακόμα κι αν ήταν να ζήσεις μόνο για ένα λεπτό.

Η Αγία Γραφή μιλάει για πολλές καταστάσεις πιστών. Μιλάει για τους δούλους, για τους μισθωτούς, για τους υιούς και για τους φίλους του Θεού. Οι δούλοι είναι αυτοί οι οποίοι κάνουν το θέλημα του Θεού από φόβο, να μην πάνε στην κόλαση, αφού δεν έχουν καταλάβει ότι ακόμα και η κόλαση θα είναι δική τους επιλογή, όσων θα πάνε εκεί. Γιατί θα τη θεωρούν καλύτερη από μια ζωή μαζί με τον Θεό, τον οποίο έμαθαν να μισούν.

Μετά είναι και οι μισθωτοί, οι οποίοι εργάζονται να κάνουν το θέλημα του Θεού για να κερδίσουν την αιώνια ζωή και τις απολαύσεις του μέλλοντος αιώνος. Και βεβαίως ο Θεός της αγάπης δεν θα αρνηθεί ούτε στους δούλους ούτε στους μισθωτούς Του αυτό το οποίο επιθυμούν, εφόσον εργάστηκαν για να το κερδίσουν. Αλλά το καλύτερο, το ανώτερο, το φυλάει για αυτούς οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται να κερδίσουν τίποτα, αλλά με ανιδιοτέλεια το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αγάπη του Θεού. Δεν τους ενδιαφέρει καν αν θα κερδίσουν κάτι. Αυτά είναι τα τέκνα του Θεού, οι Υιοί του Θεού, οι οποίοι αγαπάνε τον Θεό σαν Πατέρα τους. Δεν τον βλέπουν σαν εργοδότη όπως οι μισθωτοί, ή σαν σκληρό κύριο όπως οι δούλοι που τον φοβούνται, αλλά με πολλή αγάπη παραδίδουν τη ζωή τους στα χέρια Του και Τού λένε: «Θεέ μου, εμείς αυτό που θέλουμε είναι να είμαστε κοντά σου. Όλα τα υπόλοιπα δεν μας ενδιαφέρουν». Και το εννοούν, δεν το λένε υποκριτικά.

Και ακόμα μία ανώτερη κατάσταση είναι οι φίλοι του Θεού. Αυτοί που από τον παρόντα αιώνα ήδη έχουν δημιουργήσει μια τέτοια σχέση μαζί του, που ο Θεός, τούς λέει ακόμα και τα μυστικά Του. Όπως λέει στον Ιωάννη (15:15): «Δεν σας λέω πια δούλους, επειδή ο δούλος δεν ξέρει τι κάνει ο κύριός του. Εσάς όμως σας αποκάλεσα φίλους, επειδή όλα όσα άκουσα από τον Πατέρα μου σας τα φανέρωσα».

Σε αυτούς που δεν αποσκοπούν σε καμία αμοιβή, ο Θεός θα δώσει τα περισσότερα. Και ήδη από τώρα τα δίνει, γιατί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Χριστιανικού Ευαγγελίου, το οποίο δεν το βρίσκεις πουθενά αλλού παρά μόνο στην Εκκλησία, είναι ότι στην Εκκλησία δεν χρειάζεται να περιμένεις τον μέλλοντα αιώνα για να δημιουργήσεις μια σχέση με τον Θεό και να βιώσεις τη ζωή του Θεού.