"Από το στόμα σου θα σε κρίνω πονηρέ δούλε!" (Λουκάς 19: 22).

• 1. Προσωπική ευθύνη, χρησιμότητα και ανευθυνότητα τής οργάνωσης
• 2. Δύο μέτρα και δύο σταθμά στο τι ΔΕΝ λέει η Γραφή
• 3. Η Ιαπωνία ήταν η αιτία τών αλλαγών στο αίμα
• 4. Η συνείδηση - "λάστιχο" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Στις 20 Μαρτίου 2026, οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είχαν ανακοινώσει μία αλλαγή στις θέσεις τους για τη Μετάγγιση Αίματος. Τότε επέτρεψαν να αποθηκεύει κάποιος και να μεταγγίζει στον εαυτό του το δικό του αίμα. Και μόλις 6 μήνες μετά, στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, (στην 6η ενημέρωση τού 2026 από το Κυβερνόν Σώμα), με μία δεύτερη σημαντικότερη αλλαγή, επέτρεψαν πλέον σχεδόν όλες τις μεταγγίσεις, αφού πλήρες αίμα (το οποίο μόνο πλέον απαγορεύουν), δεν μεταγγίζεται ούτως ή άλλως σχεδόν ποτέ!

Το πρώτο που θα πω εδώ, είναι ότι αυτό για εμένα είναι μία πολύ καλή είδηση, καθώς η γυναίκα μου, ο ένας γιος μου με τη γυναίκα του, και σχεδόν όλοι οι συγγενείς μου, είναι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και πάντοτε είχα την αγωνία, τι θα συμβεί αν κάποτε κάποιος από αυτούς χρειασθεί μετάγγιση αίματος. Μπορώ να πω ότι πλέον απ' αυτή την πλευρά νιώθω ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΜΕΝΟΣ. Και χαίρομαι που στο θέμα τού αίματος, οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά κινούνται πλέον προς τη σωστή κατεύθυνση.

Αυτή μου η ανακούφιση όμως, δεν θα με εμποδίσει να ασκήσω την κριτική μου, και να αναλύσω λίγο όσα είπε στο σχετικό βίντεο ο Τζέφρι Τζάκσον που είναι μέλος τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Ούτε θα με εμποδίσει να ερευνήσω τον πραγματικό λόγο που έγινε αυτή η αλλαγή!

1. Προσωπική ευθύνη, χρησιμότητα και ανευθυνότητα τής οργάνωσης

Αφού πρώτα εξηγεί πώς η οργάνωση μοίρασε υλική βοήθεια αξίας πάνω από 500.000 δολαρίων στους σεισμόπληκτους τής Βενεζουέλας (με έξοδα τών απλών Μαρτύρων τού Ιεχωβά φυσικά! Όχι τής εταιρίας Σκοπιά, όπως σαφώς αναφέρει!), κάνει μία ομαλή εισαγωγή στο πόσο η οργάνωση τής Σκοπιάς ενδιαφέρεται για το πολύτιμο δώρο τής ζωής.

Και από εκεί περνάει ομαλά στην "ιερότητα τής ζωής", τονίζοντας ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά "αρνούνται να υποστηρίξουν πολέμους, ή να κάνουν εκτρώσεις, ή δεν συμπεριφέρονται με απερίσκεπτο τρόπο που θα μπορούσε να αφαιρέσει κάποια ζωή". Αφού δηλαδή κάνει "μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα" για τη βοήθεια στη Βενεζουέλα, προχωράει σε ένα "διαφημιστικό σποτάκι" για το "πόσο καλοί είναι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά στη διαφύλαξη τής ζωής". Αυτό το κάνει προφανέστατα, όχι μόνο επειδή θα συνεχίσει με την "καυτή πατάτα" τών Μεταγγίσεων Αίματος, (όπου χιλιάδες Μάρτυρες τού Ιεχωβά πέθαναν λόγω άρνησης τών Μεταγγίσεων), αλλά όπως θα δείξουμε αργότερα, υπάρχει και ένας άλλος λόγος:

Αυτά τα λόγια, μαζί με άλλα που θα πει αργότερα, απευθύνονται όχι τόσο στους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, αλλά κυρίως στις Νομικές Υπηρεσίες διαφόρων χωρών, και ιδιαίτερα τής Ιαπωνίας. Είναι μία καταγραφή με στόχο νομικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ιαπωνία.

Σε όλη την ομιλία, γίνονται διαρκείς αναφορές στην "προσωπική ευθύνη" τού κάθε μάρτυρα τού ιεχωβά στις αποφάσεις του, και στο "ανύπαρκτο δικαίωμα τού Κυβερνώντος Σώματος να εξουσιάζει την πίστη τους", βάσει τού εδαφίου 2 Κορινθίους 1-24, που λέει ότι οι απόστολοι δεν είχαν τέτοιο δικαίωμα. Καθώς επίσης αναφέρει και το εδάφιο 1 Κορινθίους 4-6, που λέει ότι "το Κυβερνόν Σώμα δεν έχει εξουσία να προχωράει πέρα από τα γραμμένα", κατά συνέπεια δεν μπορεί να θέτει κανόνες που δεν υπάρχουν στην Αγία Γραφή.

Φυσικά κάθε Μάρτυρας τού Ιεχωβά γνωρίζει την απόλυτη εξουσία που έχει το Κυβερνόν Σώμα να εξουσιάζει την πίστη του, με απειλές "απομάκρυνσης" από την οργάνωση, και φυσικά από όλο τον κοινωνικό του (συχνά και τον οικογενειακό του) περίγυρο.

Επίσης κάθε Μάρτυρας τού Ιεχωβά γνωρίζει ότι οι διαρκείς αλλαγές τού Κυβερνώντος Σώματος σε διάφορα θέματα και δόγματα, αποδεικνύει ότι σε όλη την ιστορία της, η Σκοπιά "προχωράει πέρα από τα γραμμένα", γι' αυτό και κάθε τόσο τα αλλάζει, προσπαθώντας (υποτίθεται) να ευθυγραμμισθεί με τα γραμμένα, και όχι με τις ανθρωποποίητες παραδόσεις με τις οποίες είναι γεμάτοι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά.

Και επίσης κάθε Μάρτυρας τού Ιεχωβά γνωρίζει καλά, ότι "η συνείδησή του", έχει εξουσία αποφάσεων, μόνο στα "στενά πλαίσια" που τής αφήνουν οι κανονισμοί τής εταιρίας Σκοπιά, διαφορετικά θα χαρακτηρισθεί "αποστάτης" και θα αποκοπεί. Γι' αυτό και στο συγκεκριμένο ζήτημα τού αίματος, η ανακοίνωση τού Κυβερνώντος Σώματος, δίνει σαφώς τα ΟΡΙΑ τού τι πρέπει να υπαγορεύει η συνείδηση του κάθε Μάρτυρα", (όρια που μέχρι την προηγούμενη ημέρα ήταν διαφορετικά)!

Κατά συνέπεια, η διαρκής επανάληψη σε όλη την ανακοίνωση, από την αρχή ως το τέλος, ότι "ο καθένας πρέπει να αποφασίσει ο ίδιος", σίγουρα δεν απευθύνεται στους Μάρτυρες, που ξέρουν καλά πώς δουλεύει αυτή η κατάσταση. Αλλά απευθύνεται προς Νομικές Υπηρεσίες διαφόρων χωρών, και ιδιαίτερα τής Ιαπωνίας, που η μία μετά την άλλη χαρακτηρίζουν τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά "σέκτα" και "εξτρεμιστική οργάνωση" και "καταστροφική λατρεία", απαγορεύοντας τις δραστηριότητές της.

Η Σκοπιά δηλαδή με όλες αυτές τις επαναλήψεις δήθεν "ελευθερίας", "χρησιμότητας" και "αποποίησης ευθυνών", θέλει να χρησιμοποιήσει αυτή την ανακοίνωση ΝΟΜΙΚΑ, έτσι ώστε οι Νομικές υπηρεσίες διαφόρων χωρών, να εμπεδώσουν ότι πρόκειται για μία χρήσιμη θρησκεία, που σέβεται δήθεν την ελευθερία τών μελών της.

2. Δύο μέτρα και δύο σταθμά στο τι ΔΕΝ λέει η Γραφή

Ο ομιλητής ξεκινάει από την αρχαιότερη απαγόρευση τής Αγίας Γραφής για το αίμα, τού Θεού στον Νώε, στη Γένεση 9: 4, που λέει: "κρέας με τη ζωή του, το αίμα του, δεν πρέπει να φάτε". Και αφού προσπερνάει την απαγόρευση τού Μωσαϊκού Νόμου, (αφού οι Χριστιανοί δεν είναι υπό Νόμον, και αυτό το λέει αργότερα), αναφέρεται στην Αποστολική Σύνοδο τών Πράξεων 15ο κεφάλαιο, όπου πάει να φορτώσει την ευθύνη τής απαγόρευσης μεταγγίσεων αίματος, επειδή εκεί λέει: "να απέχετε από αίματος".

Στην προηγούμενη αλλαγή τού Μαρτίου 2026, είχαν πει ότι "εκεί δεν διευκρινίζει για το δικό μας αίμα, άρα δεν μπορούμε αυτό να το απαγορεύσουμε, για περιπτώσεις αυτομετάγγισης". Και όπως παρατηρήσαμε τότε, "εκεί δεν λέει ΟΥΤΕ για το ξένο αίμα, ούτε για το αίμα ανθρώπων ή ζώων, ούτε για τη χρήση σε τροφή ή θέματα βρώσης".

Εδώ κάνουν το ίδιο λογικό άλμα, και λένε ότι "δεν λέει για τμήματα αίματος, αλλά μιλάει για πλήρες αίμα". Άρα, μπορούμε αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε ένα ή περισσότερα από τα κύρια συστατικά του αίματος. Φυσικά πουθενά η απόφαση τών Αποστόλων ΔΕΝ λέει ούτε για πλήρες, ούτε για συστατικά τού αίματος. Και αφού ΔΕΝ υπήρχε τότε η μετάγγιση αίματος, ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ότι απαγορεύεται η μετάγγιση αίματος!

Εδώ λοιπόν, το Κυβερνόν Σώμα, βάζει την απόφαση τών Αποστόλων στην Αγία Γραφή να λέει κάτι που ΔΕΝ λέει: Ότι δήθεν απαγορεύεται η ιατρική χρήση τού αίματος! Γιατί οι απόστολοι όταν έγραφαν την απόφαση, είχαν στο μυαλό τους ΣΙΓΟΥΡΑ, ΜΟΝΟ τη βρώση αίματος!

Με την ίδια λογική, η εντολή που δόθηκε στον Νώε, έλεγε: "κρέας με τη ζωή του, το αίμα του, δεν πρέπει να φάτε". Τι απαγορεύθηκε εδώ; "κρέας με το αίμα". ΔΕΝ απαγορεύθηκε ούτε σκέτο αίμα, ούτε σκέτο κρέας. Αλλά "κρέας με αίμα". Αν εφαρμόσουμε τη λογική τού Κυβερνώντος Σώματος σε αυτά τα λόγια προς τον Νώε, "δεν μιλάει για ΜΕΡΟΣ τού συνόλου "κρέας με αίμα", αλλά για το ΠΛΗΡΕΣ σύνολο: "κρέας με αίμα". Εδώ γιατί δεν κάνουν διάκριση τού "μέρους" από το "όλο", όπως κάνουν στο "πλήρες" αίμα, από το "μέρος αίματος";

Ομοίως στην Αποστολική Σύνοδο τών Πράξεων, απαγορεύει μαζί με το αίμα, ΚΑΙ τα ειδωλόθυτα. Τι θα πούμε λοιπόν, με βάση την ίδια "λογική"; Ότι μπορούμε να φάμε μόνο το κρέας, ή μόνο τη συκωταριά, ή μόνο την πέτσα, ή μόνο το λίπος από το ειδωλόθυτο, αλλά να μη φάμε ολόκληρο το προσφερόμενο ζώο;

Βλέπετε δηλαδή το ξεκάθαρο μέτρημα με διαφορετικά μέτρα και διαφορετικά σταθμά, μόνο και μόνο για να φθάσουν στο αποτέλεσμα που τους βολεύει: Να επιτραπεί η μετάγγιση αίματος, προκειμένου να πάψουν να αποτελούν στόχο τών Νομικών Υπηρεσιών διαφόρων χωρών και ειδικά τής Ιαπωνίας.

Μα θα πει κάποιος: "Πάλι απαγορεύουν τη μετάγγιση πλήρους αίματος". Άρα, τι κερδίζουν;

Κερδίζουν δύο καλύψεις:

1. Καλύπτονται απέναντι στους οπαδούς τους, στους οποίους θέλουν να δείξουν ότι "δεν έχουν υποχωρήσει" από την απόφασή τους να παραμείνουν ακέραιοι στην τήρηση τής απαγόρευσης, αλλά πρόκειται για μία αναπροσαρμογή και όχι ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ όσων έλεγαν. και

2. Καλύπτονται απέναντι στις Νομικές Υπηρεσίες τών κρατών, επειδή ΣΠΑΝΙΩΣ ή ΠΟΤΕ, δεν γίνεται μετάγγιση πλήρους αίματος! Σχεδόν ΠΑΝΤΟΤΕ γίνεται μετάγγιση με μέρη αίματος! Κατά συνέπεια, πλέον δεν κινδυνεύει κανένας από αυτή την απαγόρευση! Γι' αυτό επιτρέπουν ΚΑΙ να δίνουν πλέον αίμα οι οπαδοί τους, έτσι ώστε να δείξουν ότι δεν είναι μόνο "λήπτες" τών ευεργετημάτων τών Μεταγγίσεων Αίματος, αλλά και ΔΟΤΕΣ, δηλαδή χρήσιμοι άνθρωποι για τις ζωές τών συνανθρώπων τους!

Και έτσι δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο στις Νομικές Υπηρεσίες τών κρατών, να τους θεωρήσουν "καρταστροφική για τη ζωή θρησκεία", και να τους θέσουν εκτός νόμου σε κάποια χώρα, για το θέμα τής Μετάγγισης, όπως ήταν έτοιμη να κάνει η Ιαπωνία.

3. Η Ιαπωνία ήταν η αιτία τών αλλαγών στο αίμα

Μία προσεκτική ματιά στον χρόνο τών δύο αυτών φετεινών αλλαγών που έκανε το Κυβερνόν Σώμα στο θέμα τού αίματος, αποκαλύπτει την πραγματική αιτία τής δογματικής αυτής αλλαγής.

Τον Νοέμβριο του 2023, μια ομάδα Ιαπώνων δικηγόρων, πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά, παραχωρεί συνέντευξη Τύπου. Το 81% των συμμετεχόντων στην έρευνά τους έφερε κάρτα άρνησης μετάγγισης αίματος κατά την παιδική του ηλικία, και υπέβαλαν επίσημο αίτημα στην Υπηρεσία Υποθέσεων Παιδιών και Οικογένειας της Ιαπωνίας, ζητώντας από την κυβέρνηση να διερευνήσει αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πληρούν τα κριτήρια για τη διάλυση της οργάνωσης βάσει του Νόμου περί Θρησκευτικών Νομικών Προσώπων.

Στις 4 Μαρτίου 2026, το Ανώτερο Δικαστήριο του Τόκιο επικυρώνει τη διάλυση της Εκκλησίας της Ενοποίησης (Unification Church) – για πρώτη φορά στην ιστορία του εν λόγω νόμου διαλύεται θρησκευτική οργάνωση στην Ιαπωνία χωρίς να έχει προηγηθεί ποινική καταδίκη – με το αιτιολογικό ότι η δράση της έβλαπτε το δημόσιο συμφέρον.

Εδώ χτύπησε "καμπανάκι" για το Κυβερνόν Σώμα τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, ότι έρχεται η σειρά τους. Έσπευσαν λοιπόν σε μία πρώτη αλλαγή.

Στις 20 Μαρτίου 2026 —16 ημέρες αργότερα, στη δεύτερη ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα— ο Γκέριτ Λος ανακοινώνει ότι η αποθήκευση του ίδιου του αίματος του ατόμου αποτελεί πλέον προσωπική απόφαση. Και στην ανακοίνωση αυτή τονίσθηκε ότι "Ένας Χριστιανός πρέπει να αποφασίσει μόνος του πώς θα τύχει χειρισμού το αίμα του κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης, μιας ιατρικής εξέτασης ή μιας τρέχουσας θεραπείας"».

Στις 13 Απριλίου 2026, η Σκοπιά προσφεύγει κατά της ιαπωνικής κυβέρνησης στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Τόκιο, ζητώντας να ακυρωθούν οι κατευθυντήριες γραμμές του 2022 ως παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας.

Και στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, στην έκτη ενημέρωση, βλέπουμε να ισχυρίζονται ότι "οι Γραφές δεν σχολιάζουν τα διάφορα προϊόντα που μπορεί να προέρχονται από το αίμα", άρα επιτρέπονται.

Είχαμε λοιπόν ένα αίτημα για τη διάλυση της οργάνωσης που εκκρεμεί στην αρμόδια ιαπωνική υπηρεσία, καθώς και μια αγωγή που κατέθεσαν οι ίδιοι για να το εμποδίσουν. Επιπλέον, υπήρξαν δύο «διευκρινίσεις» που πλαισίωναν αυτή την αγωγή και οι οποίες, συμπτωματικά, αφαίρεσαν εκείνα τα σημεία του δόγματος που ήταν πιο πιθανό να οδηγήσουν στον θάνατο ενός παιδιού.

Μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε τη χρησιμότητα που θα είχαν μέσα σε μια δικαστική αίθουσα ως υπερασπιστικός ισχυρισμός, φράσεις σαν αυτές που επαναλαμβάνει διαρκώς στην ανακοίνωσή του το Κυβερνόν Σώμα:

«Κάθε Χριστιανός πρέπει να λαμβάνει τη δική του προσωπική απόφαση».

«Η εκκλησία δεν θα εμπλακεί».

«Οι μεμονωμένοι Χριστιανοί δεν πρέπει να κρίνουν».

«Δεν είμαστε εμείς οι κύριοι της πίστης σας».

4. Η συνείδηση - "λάστιχο" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Πολλά θα μπορούσα να πω ακόμα, αλλά αυτά αρκούν ως ένα αρχικό σχόλιο. Άλλωστε εδώ και χρόνια έχουμε αναλύσει το θέμα τής μετάγγισης τού αίματος, και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε εδώ, και σε επόμενη ανάλυση θα δούμε περισσότερα πράγματα.

Θέλω λοιπόν να τελειώσω αυτή την πρώτη ανάλυση, με μία διαπίστωση:

Η δήθεν "χριστιανικά εκπαιδευμένη συνείδηση" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, από κάτι τέτοιες καταστάσεις δείχνει να μην έχει την παραμικρή αξία! Γιατί αν ήταν "συνείδηση" και όχι "κατευθυνόμενες εντολές" τής ηγεσίας τής Σκοπιάς, ΔΕΝ θα εξαρτιόταν από μία ή δύο "ανακοινώσεις", έτσι ώστε ενώ στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, η μετάγγιση αίματος ήταν θέμα ζωής και θανάτου ή "αποκοπής ή απομάκρυνσης" για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, μία ημέρα μετά, στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, ξαφνικά γίνεται απλώς "θέμα συνείδησης". Τι είναι η συνείδηση τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά; Λάστιχο; Να αλλάζει στιγμιαία, ανάλογα με τα καπρίτσια και τις δικηγορικές ανάγκες τής ηγεσίας τής εταιρίας Σκοπιά;

Πώς γίνεται, τη μία ημέρα, αυτό για το οποίο οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά ήταν έτοιμοι να πεθάνουν, και το παρομοίαζαν με "πορνεία", (αφού βρισκόταν η "αποχή από το αίμα και από πορνεία" στην ίδια απαγόρευση τής Αποστολικής Συνόδου), την άλλη μέρα να είναι "θέμα συνείδησης" και επιτρεπτό, επειδή τους το ανακοίνωσε κάποιος; Δηλαδή αν τους ανακοίνωνε ότι "επιτρέπεται η πορνεία" τι θα έκαναν;

Και όσοι από αυτούς έχασαν ένα αγαπημένο πρόσωπο εξ αιτίας τής απαγόρευσης τής Μετάγγισης Αίματος, και το θυσίασαν, πόσο εύκολα και απλά θα πουν από τη μία μέρα στην άλλη: "δεν ήταν και τόσο αναγκαίο να πεθάνει";

Δηλαδή τι συνειδήσεις είναι αυτές, που διαμορφώνονται έτσι από τη μία μέρα στην άλλη, ακόμα και σε θέματα ζωής και θανάτου, από μία ανακοίνωση τής ηγεσίας; Αυτές είναι Χριστιανικές συνειδήσεις, ή συνειδήσεις ΟΠΑΔΩΝ χωρίς σκέψη, κρίση και συναισθήματα;

Και τι να πω τέλος, για τους θλιβερούς εκείνους "κέρβερους" τών Νοσοκομείων, τις Επιτροπές Προσέγγισης Νοσοκομείων, που τόσα χρόνια φρόντιζαν να διασφαλίσουν ότι οι άρρωστοι Μάρτυρες τού Ιεχωβά ΔΕΝ θα δεχθούν μετάγγιση, και έγιναν αιτία για αμέτρητους θανάτους; Άραγε πώς θα δικαιολογήσουν οι άνθρωποι αυτοί στη συνείδησή τους, το ότι έγιναν αιτία θανάτου αδελφών τους, και έχουν στα χέρια τούς ΑΙΜΑ, επειδή βοήθησαν να πεθάνει κάποιος που θα μπορούσε να είχε σωθεί, σε ένα θέμα "συνείδησης";

Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση όσων νιώθουν αυτή τη στιγμή το βάρος τής ευθύνης αυτών τών ενεργειών τους κατ' εντολήν τής ηγεσίας τής Σκοπιάς.

Και κυρίως δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση όσων απ' αυτούς ΔΕΝ νιώθουν το βάρος τής ευθύνης τους, ώστε να μετανοήσουν.

Ν. Μ.